Scott Kirby, CEO van United Airlines, stuurde op 4 juli een briefje naar de medewerkers. Live and Let’s Fly heeft het gedeeld. Consistente kerel? Ja. Nederig? Absoluut niet. Hij behandelt het 250-jarig jubileum van het land als een podium voor een zeer luide monoloog.
De boodschap
Dit is wat Kirby zei, terwijl hij voor een vliegtuig stond tijdens zijn ‘favoriete vakantie’:
“Ik hou echt van dit land en van alles waar het voor staat… Bij United Airlines zijn we een groot deel van wat het voor Amerika betekent… we vliegen niet alleen maar mensen, het verspreidt echt de cultuur en waarden.”
Hij beweert dat United ‘geschiedenis schrijft’. Hij zegt dat ze de “beste luchtvaartmaatschappij in de geschiedenis van de luchtvaart” zijn.
Kort antwoord. Absurd.
Wie heeft dit besloten? Hebben ze erover gestemd in een bestuurskamer terwijl ze naar spreadsheets keken? Gaat het om winst? Routebreedte? Verkeer in Newark? Of is het gewoon marketingbravoure? De claim mist statistieken. Het ontbreekt aan nederigheid. Het is slechts een feitelijke verklaring, afgegeven met het vertrouwen van een man die nog nooit een vertraagde vlucht heeft gehad.
Kirby doet zijn best. Ik zal hem dat geven. Hij wil dat medewerkers zich onderdeel voelen van iets groots. In tegenstelling tot het leiderschap bij American Airlines, dat verloren lijkt te gaan, heeft Kirby een missie. Zelfs als die missie gebaseerd is op waanvoorstellingen.
Het patriottismeprobleem
De beweringen van de luchtvaartmaatschappij zijn één ding. De commentaren op Amerika? In elkaar krimpen.
Hij stelt dat onze vrijheid ongekend is. Hij denkt dat United onze superieure waarden wereldwijd verspreidt. Het klinkt minder als patriottisme en meer als echokamerblindheid.
Reizen leert je dingen. Eén daarvan is dat geen enkele natie het concept van vrijheid bezit. Of goedheid. Of grootheid. De Verenigde Staten? Geweldig in delen. Gebrekkig bij anderen. Maar “grootste”? Op aarde? Echt?
Kijk naar de Human Freedom Index. Waar landen we? 15e. Achter Zwitserland. Denemarken. Nieuw-Zeeland. Kan Kirby zeggen dat deze landen minder vrij zijn dan wij? Nee. Kan hij ze op gezaghebbende wijze lager rangschikken? Waarschijnlijk niet. Maar arrogantie vraagt zelden om citaten.
We hebben problemen met wapengeweld. Debatten over lichamelijke autonomie. Zelfs zeldzame deportaties naar de verkeerde landen. Dit zijn geen bugs in het Amerikaanse systeem. Het zijn kenmerken. Toch doet Kirby alsof het er allemaal niet toe doet, want het is vandaag 4 juli en de vliegtuigen maken veel lawaai.
Het voelt als een uitzicht vanuit een vliegtuigcabine die nooit is geland. Of misschien een uitzicht vanaf de luchthaven. De wereld buiten ziet er anders uit dan de brochures doen vermoeden. We lijken meer op andere landen dan Kirby suggereert. Minder uitzonderlijk. Meer gemiddeld.
Dat is oké. Gemiddeld is menselijk. “Beste in de geschiedenis” is een PR-strategie. Het is gewaagd, zeker. Maar meestal is het gewoon moe. Deze beweringen horen we elke keer als een CEO een moreel boost wil. Je kunt je team aanmoedigen. Je kunt gewoon niet verwachten dat de wereld het daarmee eens zal zijn.
Gelooft u dat United de beste luchtvaartmaatschappij is? Denkt u dat de VS het hoogtepunt van de menselijke samenleving is? Misschien. Maar citeer Scott Kirby niet als bewijs. Geniet gewoon van de vlucht. En de vakantie. Laten we de egocontrole ergens onder kruishoogte houden. 🛫
