Baie-Comeau ligt aan de noordelijke oever van de St. Lawrence-rivier, precies waar de Manicouagan-rivier zijn water in de hoofdstroom dumpt. Het is niet het soort plek waar je per ongeluk tegenaan loopt. De stad werd gesticht in 1936, maar had een zeer specifieke stamboom. Het was in wezen een bedrijfsproject, geïnitieerd door Robert R. McCormick, de machtige uitgever van de Chicago Tribune. Hij wilde een centrum voor pulp- en krantenpapierfabrieken. De plaats is vernoemd naar Napoléon-Alexandre Comeau, een plaatselijke natuuronderzoeker die de wildernis waarschijnlijk meer waardeerde dan de industriële machines die snel volgden.

Tegenwoordig is de stad een ander beest. Het is een drukke diepwaterhaven. De economie is afhankelijk van de zware industrie. Je zult een aluminiumfabriek tegenkomen en graanexportfaciliteiten die producten naar de wereld vervoeren. Het is een industrieel centrum, simpel en duidelijk. Maar het is ook het administratieve brein van de gelijknamige regionale provinciegemeente (RCM). Dat geeft Baie-Comeau aanzienlijke invloed op de ontwikkeling in het gebied. Het beïnvloedt hoe kleinere naburige steden functioneren en overleven. In 1983 werd de stad verenigd met Hauterive, dat iets groter is. Die fusie vervaagde enkele grenzen, maar de industriële kern bleef de identiteit van Baie-Comeau.

Om daar te komen, is planning vereist. De stad wordt bediend door een snelweg die aansluit op Quebec City, ongeveer 410 km naar het zuidwesten. Als je aan het rijden bent, is het een lange rit. Er is een luchthaven voor degenen die liever vliegen. De veerdienst steekt de St. Lawrence-rivier over en biedt een andere route aan. Het is een logistiek knooppunt. Het aantal inwoners schommelt al jaren rond de 22.000. In 2006 waren dat er 22.554. In 2011 daalde het licht tot 22.113. De cijfers vertellen echter niet het hele verhaal.

Baie-Comeau werd in 1936 opgericht als pulp- en krantenpapierfabriek en ontwikkelde zich tot een belangrijk exportcentrum voor aluminium en graan aan de St. Lawrence-rivier.

Waarom is dit belangrijk voor een reiziger? Want de regio Côte-Nord wordt vaak overgeslagen. Mensen trekken naar het schiereiland Gaspé of blijven dichter bij Quebec City. Maar Baie-Comeau biedt een grimmig en fascinerend beeld van het industriële Quebec. De havenactiviteit is constant. De rivier is breed en koud. Het Manicouagan Reservoir, een enorm kunstmatig meer dat lang geleden door een meteoorinslag is gevormd, ligt vlakbij. Het is een geologisch wonder dat zichtbaar is vanuit de ruimte. Vanuit de lucht kun je de ringachtige vorm zien.

De stad zelf is functioneel. Het is geen toeristisch. Je zult geen boetiekjes langs de hoofdstraten vinden. Je zult magazijnen vinden. Je zult het gewicht van de industrie in de lucht merken. Maar dat is een deel van de aantrekkingskracht. Het is echt. Het is een plek waar de economie verbonden is met de rivier. Graanschepen doemen groot op in de haven. Aluminium blokken worden gestapeld en wachten. Het is een werkende stad.

Voor reizigers die geïnteresseerd zijn in buitenactiviteiten is de regio een toegangspoort tot het boreale bos. In de Manicouagan-rivier kunt u vissen. De omliggende bossen zijn dicht