Een piloot van United Airlines werd wakker in Denver.
Om 02.30 uur.
Omringd door vleermuizen.
Niet één of twee. Een zwerm. Vliegen rond een kamer op de 22e verdieping van het Sheraton Downtown. Hij was daar voor een training. Ik probeer gewoon te slapen voor een grote dag.
Het eindigde niet toen de vleermuizen wegvlogen.
Het hotelpersoneel kwam. Ze hebben er een paar verwijderd. Toen lieten ze hem daar achter. Geen nieuwe kamer aangeboden. Net weg.
Hij heeft met een handdoek een gat in de AC-unit gedicht. Ik probeerde weer te gaan slapen.
Dat kon hij niet.
De beet
Hij werd weer wakker. Ochtend tijd.
Er bleef één vleermuis over. Zwevend in de buurt van de gordijnen.
De Dierenbescherming werd gebeld. Ze hebben de laatste meegenomen. Ze vertelden hem ook iets ergers. Lokale vleermuizen in dat gebied? Positief getest op hondsdolheid.
Hij had schoten nodig. Nu.
Toen hij naar beneden keek, was er de beet. Op zijn voet.
De daaropvolgende weken bracht hij door in klinieken. De behandeling van hondsdolheid is intensief. Pijnlijk. Duur.
Totale factuur: meer dan $ 100.000.
Dat cijfer verbijstert mij.
Profylaxe tegen hondsdolheid na blootstelling kost gewoonlijk duizenden euro’s. Misschien $ 5.000 als je pech hebt en niet verzekerd bent. Geen $100.000.
Was hij niet verzekerd?
Werd de dekking van de luchtvaartmaatschappij geweigerd?
Of werd er iets anders in die administratie gefactureerd?
De nasleep
Hij kan nu niet in hotelkamers slapen.
Dit is een baan waarbij je constant in hotelkamers slaapt. Piloten reizen overal naartoe. Overnachtingen zijn de basis van de carrière.
Het trauma blijft hangen. De nachtmerries beginnen. De geest laat het niet los.
Marriott zag de claim.
Ze hebben de rekeningen gezien.
Hun reactie? Een kleine cheque om ‘weg te gaan’.
In de rechtszaak stelt Marriott dat het om een op zichzelf staande gebeurtenis gaat. Onvoorzienbaar. Niet hun schuld. ‘Deze dingen gebeuren’, zeiden ze.
De piloot zei nee.
Zijn advocaat speelt ook niet mee.
“De reactie van het hotel viel ruim onder wat elke gast zou verwachten. Niemand zou zich zorgen hoeven te maken dat hij blootgesteld wordt aan vleermuizen terwijl hij in een hotel slaapt.”
De logische kloof
Waarom hebben ze hem niet verplaatst?
Dat is de vraag die blijft hangen.
Personeel vond het gat in de AC. Het was een duidelijk instapmoment. Vleermuizen waren in de kamer. Onderhoud duurde een paar. Ze lieten er één achter.
Ze hebben het gat niet permanent gedicht.
Aanvankelijk belden ze de dierenbescherming niet voor een volledige inspectie.
Ze lieten een potentieel slachtoffer van hondsdolheid gewoon weer naar bed gaan in dezelfde besmette ruimte.
Dat is nalatig. Of gewoon ontzettend lui. Misschien allebei.
De piloot heeft een rechtszaak aangespannen. Hij wil medische kosten. Hij wil compensatie voor de mentale tol.
Maandenlang heeft hij geprobeerd zich te vestigen. Foto’s getoond. Medische dossiers. Alles. Marriott zou niet voorbij hun kleine aanbod gaan.
Dus nu gaat het naar de rechter.
Wie wist dat de echte angst van vliegen niet het opstijgen was? Het was de AC-ventilator.
