Frankfurt is waar mijn familie vandaan komt. Frankfurt Airport (FRA) is dus mijn standaardluchthaven. Het is ook een luchthaven met een haat-liefdegeschiedenis. Ik ken de goede plekken. Ik ken de slechte.
En toen arriveerde Terminal 2.
Nu is terminal 3 er. Ik vloog er gewoon uit. Dit is geen recensie van een of andere futuristische sciencefictionhub. Hier wordt gekeken of de nieuwe faciliteit de reis waard is voor niet-Lufthansa-reizigers.
Hoe bereikt u Terminal 3 van de luchthaven van Frankfurt via SkyLine
Vergeet gelukkig aankomen. Als u de S-Bahn naar de stad of naar het vliegveld neemt, bent u nog niet klaar. Je moet overstappen.
U moet de SkyLine-voetgangersspoorweg nemen.
Deze verplaatst zich van de centrale hub naar Terminal 3 aan de andere kant van het terrein. De rit duurt tien minuten. Maar dat is niet het leuke.
De rit is hobbelig. Agressief dus. De trein versnelt en stopt met een ruk waardoor je maag zich omdraait. Jij staat daar. Bagage bij de hand. Vasthouden aan rails. Kijken naar de muren die voorbij vervagen.
Is dit opzettelijk? Of is de techniek gewoon moe? Het voelt onveilig voor iedereen met mobiliteitsproblemen. Ik viel bijna. Tweemaal.
Tegen de tijd dat je de trein verlaat, zit je haar in de war en zijn je zenuwen gerafeld. Welkom bij Terminal 3.
Terminal 3-indeling: steriel, minimalistisch ontwerp
Het gebouw zelf is modern.
Dat wil zeggen: het is koud. De plafonds zijn hoog. Er ontstaat een gevoel van ruimte als je omhoog kijkt naar de blootliggende bedrading en kanalen. Ze lieten het plafond open. Blootgestelde infrastructuur ziet er voor architecten ‘industrieel chic’ uit. Het voelt als een onafgemaakte kelder voor de reiziger.
Het inchecken vindt plaats in een lange rechthoekige hal. Daarna volgt de beveiliging. Als je eenmaal aan de luchtzijde bent, worden de dingen raar.
Er zijn pieren. Ze zijn lang. Ze zijn recht.
Er is geen natuurlijk licht in de hoofdgangen. Dat is opzettelijk, blijkbaar. Ze willen niet dat je ziet hoe grijs en ellendig het weer in Frankfurt is. Je zit in een fluorescerende tunnel totdat je de poort bereikt. Dan, en alleen dan, krijg je kamerhoge ramen die uitkijken op het asfalt.
De afstand tussen rolpaden is groot. Je loopt lang. Mijn poort was ver beneden een pier. Tegen de tijd dat ik aankwam, waren mijn stappen in duizenden geteld.
Houd er rekening mee dat Lufthansa hier niet actief is. Dit is belangrijk. Terminal 1 zit boordevol Star Alliance-verbindingen. Terminal 3 ziet minder aansluitende passagiers. Mensen bewegen zich meestal in één richting. Het vermindert de chaos. Het verhoogt de opwinding niet.
Terminal 3-loungeopties voor Priority Pass- en premiumreizigers
Dit is waar Terminal 3 echt schittert.
De oude lounges in Terminal 2 waren krap. Verouderd. Muf. De situatie hier is aanzienlijk beter.
Ik bezocht de Prioriteitslounge. Het bevat niet-Schengen-verkeer. Het accepteert ook Priority Pass. De kamer is groot. Het heeft hoge plafonds. Er zijn ongelooflijke uitzichten op de start- en landingsbanen. Er is een verborgen achterkamer die de meeste mensen missen.
Emirates lanceerde hier ook een nieuw loungeconcept. Het is strak. Het is functioneel. Qatar Airways opent binnenkort twee lounges. Dat is goed nieuws voor oneworld-leden.
Vanuit loungeperspectief lost Terminal 3 een grote hoofdpijn op voor Frankfurt-vliegers. De zitplaatsen zijn er in overvloed. Het uitzicht rechtvaardigt de wandeling.
Is de nieuwe terminal beter dan de oude?
Terminal 2 was een overblijfsel. Het was krap. Het was donker.
Terminal 3 is groter. Het heeft meer capaciteit. De lounges zijn beter. Het ontwerp is schoner.
Maar is het memorabel?
Nee. Het mist persoonlijkheid. Het is veilig. Het is voorspelbaar.
Denk aan Berlin Brandenburg Airport toen het voor het eerst werd geopend. Vreselijke constructie. Saai ontwerp. Terminal 3 in Frankfurt voelt hetzelfde. Het doet wat het moet doen. Het probeert geen indruk op je te maken.
Sommige luchthavens proberen te verblinden. Portland International (PDX) voelt anders. Het heeft ziel. Terminal 3 heeft stalen balken en tapijttegels.
Je komt door de beveiliging. Je vindt je poort. Je ziet de vliegtuigen. Je komt op je bestemming.
Het weer buiten blijft grijs. Binnen blijven de lichten branden. De wandeling terug naar de trein is net zo lang als de wandeling daarheen.
