Istnieje szczególny rodzaj wolności, który odczuwa się jedynie w ruchu. Tu nie chodzi o miejsce docelowe. Mówimy o szumie opon na asfalcie, zmieniającym się krajobrazie za oknem i całkowitym braku harmonogramu.
W Stanach Zjednoczonych to uczucie jest wplecione w tkankę narodową. Na długo przed tym, jak system autostrad międzystanowych przekształcił kraj w sieć autostrad w latach pięćdziesiątych XX wieku, ludzie już podróżowali. Ze wschodu na zachód. Z zachodu na wschód. Stało się to hobby. Jack Kerouac napisał „W drodze” na podstawie spontanicznych podróży. William Listwill Heat-Moon prześledził swoją ścieżkę w książce Blue Highways. Nie musisz nawet przemierzać kontynentu. Autorzy The Great American Road Trip pozostali na tej samej autostradzie, jadąc z Maine na Florydę. Tylko jedna linia. Tylko w jeden sposób.
Ale na tylnym siedzeniu jest pasażer. Lub z przodu.
Podróż ze zwierzakiem zmienia geometrię podróży. To dodaje wagi. To dodaje odpowiedzialności. Dodaje także warstwę radości, której podróżowanie w pojedynkę nie może się równać. Po co podróżować samotnie, skoro można podróżować ze stworzeniem, które znajduje cud w każdym cieniu i zapachu?
Dlaczego wycieczki samochodowe to jedyny sposób podróżowania ze zwierzętami
Bądźmy szczerzy. Latanie ze zwierzakiem to koszmar stresu i ciasnej przestrzeni. Pociągi mają ograniczone trasy. Autobusy są często zakazane.
Samochody to jedyna realna opcja podróżowania po kraju ze zwierzętami. Swoboda tutaj jest niezrównana. Możesz przestać, gdy zwierzę tego potrzebuje. Możesz zmieniać plany pod wpływem kaprysu. Pewnego dnia jesteś w zaśnieżonych górach. Następny – na gorącej pustyni. Dla psa ta odmiana jest nie tylko przyjemna. To jest konieczne.
Jednak ta swoboda ma swoją cenę. Jesteś teraz jedynym źródłem bezpieczeństwa, nawodnienia i struktury dla stworzenia, które nie potrafi czytać mapy ani otwierać drzwi.
Jak często powinieneś zatrzymywać się ze swoim zwierzakiem podczas podróży samochodem?
To pierwsze pytanie, które dręczy każdego nowego właściciela zwierzęcia wybierającego się w podróż. Odpowiedź nie jest jedną liczbą. To jest rytm.
W przypadku psów zasada jest prosta, ale surowa. Zatrzymuj się co dwie do trzech godzin. Nie przegap tego. Pies, który siedział w samochodzie przez cztery godziny, jest na skraju niepokoju lub wypadku.
Użyj tych przystanków do dwóch rzeczy.
- Uwolnienie fizyczne: Pozwól im iść na spacer. Daj im powąchać. Samochód to klatka. Na zewnątrz znajduje się biblioteka zapachów. Muszą to „przeczytać”.
- Nawodnienie: Podaj wodę. Nawet jeśli nie piją, zaoferuj to. Powietrze w kabinie może być suche.
Koty to inna sprawa. Są mniej aktywni fizycznie. Są bardziej terytorialne. Kot może nie potrzebować spaceru. Ona potrzebuje bezpieczeństwa. Trzymaj je w transporterze. Nie pozwól im swobodnie poruszać się po Twoim samochodzie. Luźny kot w jadącym samochodzie to pocisk gotowy do wystrzelenia. Zatrzymaj się, żeby je sprawdzić. Zaoferuj wodę. Upewnij się, że noszenie jest wygodne.
Jak zapobiec ucieczce zwierzaka na wolność
Pokusa wypuszczenia ich na wolność jest silna. Zatrzymaj się. Drzwi samochodu się otwierają. Zwierzę czuje wolność. To startuje.
To jest największe niebezpieczeństwo ze wszystkich
Rytm drogi: dlaczego trzeba się zatrzymywać co dwie godziny
Pojemność pęcherza człowieka nie jest taka sama jak pojemność pęcherza psa. To brutalna prawda o podróżowaniu ze zwierzęciem. Możesz wygodnie wypić 44 uncje napoju gazowanego w ciągu sześciu godzin jazdy, ale twój czworonożny przyjaciel nie jest zbudowany na taką wytrzymałość. Musi iść do toalety. Częściej niż myślisz.
Eksperci zgadzają się co do ścisłego rytmu: zatrzymywać się co dwie godziny. Nie dlatego, że będziesz się nudzić. Ale ponieważ zwierzę potrzebuje spaceru, przeciągnij się i ulżyj sobie. Zignorowanie tej zasady może skutkować nieprzyjemnymi wypadkami w kabinie lub, co gorsza, stresem dla Twojego towarzysza podróży, który nie będzie chciał uspokoić się przed kolejnym etapem podróży.
Znalezienie odpowiedniego miejsca (i posprzątanie po sobie)
Nie potrzebujesz odosobnionego szlaku, aby zaspokoić swoje naturalne potrzeby. Stacje benzynowe i centra handlowe zwykle mają pas trawy ukryty przed ruchem ulicznym. Parkingi międzystanowe często mają wyznaczone miejsca dla zwierząt. Te miejsca istnieją nie bez powodu. Użyj ich.
Ale tutaj jest niezachwiana zasada: sprzątaj po swoim zwierzaku. To nie jest tylko kwestia etykiety. W wielu miejscach niewłaściwe usuwanie odchodów zwierzęcych stanowi naruszenie lokalnego prawa. Ponadto pozostawianie nieprzyjemnych niespodzianek innym podróżnym jest oznaką braku szacunku. Zabierz ze sobą małą torebkę. Wyrzuć to. Bądź odpowiedzialny.
Karmienie w drodze: mniej znaczy więcej
Przystanki to także czas na zaoferowanie zwierzęciu karmy i wody. Ale nie pozwól mu jeść za dużo. Tylko małe porcje. Przepełnienie żołądka pomiędzy przystankami może prowadzić do dyskomfortu, wzdęć i nudności. Podawanie małych, ale częstych posiłków może pomóc w zapobieganiu chorobie samochodowej, zwłaszcza jeśli Twoje zwierzę nie jest doświadczonym podróżnikiem.
Nawilżanie jest również ważne. Zapewnij dostęp do wody, ale nie zamieniaj jej w fontannę podczas przerw. Wystarczająco proste, aby zapewnić Ci nawodnienie bez powodowania pilnej potrzeby ponownego pójścia do łazienki, gdy tylko dotrzesz do autostrady.
Wydawanie energii i wzmacnianie komunikacji
Zmęczony zwierzak to dobry zwierzak. Korzystaj z dwugodzinnych przerw na mecze. Rzuć piłkę. Wybierz się na krótki spacer po okręgu. Pozwól mu powąchać wszystko wokół siebie. Wydatkowanie nadmiaru energii sprawia, że czas pomiędzy przystankami będzie przyjemniejszy dla Was obojga. Niespokojny pies lub kot będzie się miotał, skomlał lub gryzł siedzenie. Lekko zmęczony zwierzak może nawet zasnąć.
„Podróż samochodem to nie jest miejsce, w którym rozpoczyna się naukę chodzenia na smyczy.”
To prowadzi nas do ważnej kwestii bezpieczeństwa: podczas postojów zawsze trzymaj zwierzęta na smyczy. Nawet na ogrodzonym terenie. Zwłaszcza na ogrodzonym terenie. Zwierzęta mogą biegać dziko. Widok psa wbiegającego do lasu wzdłuż autostrady w stanie, w którym nigdy wcześniej nie byłeś, to koszmar, którego właściciele nie chcą przeżyć.
Jeśli podróżujesz z kotem, jest to podwójnie ważne. Koty to artyści ucieczki. Przyzwyczajaj je do smyczy na długo przed wyjściem w drogę. Jeśli nie wykonałeś tej pracy w domu, nie zrobiłbyś tego na parkingu na odludziu.
Siatka bezpieczeństwa: mikrochipy i znaczniki
Możesz zrobić wszystko dobrze, a i tak wpakować się w kłopoty. Dlatego należy mieć plan radzenia sobie z najgorszym scenariuszem. Mikrochip identyfikacyjny jest niedrogim i trwałym środkiem identyfikacji. Wszczepia się go pod skórę. Jeśli Twoje zwierzę zostanie odnalezione, lekarz weterynarii lub pracownik schroniska będzie mógł zeskanować chip i uzyskać Twoje dane kontaktowe.
Amerykańskie Towarzystwo Zapobiegania Okrucieństwu wobec Zwierząt (HSUS) zaleca wszczepianie chipów, ale z zastrzeżeniem: nie wszystkie schroniska mają skanery kompatybilne ze wszystkimi rodzajami chipów. Dlatego jeden mikrochip nie wystarczy. Potrzebujesz trwałej obroży z aktualnymi identyfikatorami. Połączenie obu technologii i widocznej identyfikacji maksymalizuje szanse na zjednoczenie.
Sprawdź datę ważności tagów. Zaktualizuj swój adres, jeśli się przeprowadziłeś. Upewnij się, że numer telefonu działa. Te drobne szczegóły mają znaczenie, jeśli chodzi o sekundy.
Kiedy już wyrobisz sobie te nawyki, będziesz mógł bez obaw robić dwugodzinne przerwy. Twoje zwierzę będzie się rozciągać. Ty też się rozciągniesz. Droga będzie nadal przesuwana. I dotrzecie razem, bezpiecznie i stosunkowo spokojnie. Albo nie? Droga nie zawsze idzie zgodnie z planem.
