Shahr Kord nie jest miejscem, które przyciąga uwagę. Będąc stolicą prowincji Cheharmehal i Bakhtiari, jest cicho położona na zachodnich wzgórzach Iranu. Miasto nie ma wielkości Teheranu ani starożytnych ruin Isfahanu. Zamiast tego proponuje przyziemną, industrialną rzeczywistość. To miejsce, w którym codzienność toczy się w rytmie rozpalonego o poranku ceglanego pieca.
Tutaj ekonomia jest praktyczna. Nie ma tu ośrodków wysokich technologii. Zamiast tego ulice wypełniają odgłosy pracy lokalnych fabryk. Produkcja cegieł jest powszechna. To samo dotyczy tkania tkanin i tworzenia grubych dywanów, które sprawiają wrażenie bardziej autentycznych niż wypolerowane dywany, które kupujesz w pułapkach turystycznych. Miasto uprawia ryż, produkuje paszę i przetwarza sok owocowy. Tutaj powstają słodycze. Skarpetki i rękawiczki. Jest to połączenie tradycyjnego rzemiosła i prostej produkcji. Jeśli szukasz stylowych, nowoczesnych produktów konsumenckich, poszukaj gdzie indziej. Jeśli chcesz zobaczyć jak zarabiają na życie zwykli Irańczycy, to jest Twoje miejsce.
Dojazd tutaj wymaga trochę planowania. Miasto jest połączone drogą z Borodjemmanem. To jest główna arteria. Aby dostać się do pozostałych części województwa potrzebny jest samochód lub autobus. Infrastruktura jest funkcjonalna, a nie ostentacyjna. Stacja telegraficzna zapewnia komunikację. Mikrofalowa stacja przekaźnikowa obsługuje transmisję sygnałów. Elektrownia termoelektryczna dba o to, aby światło nie gaśnie. Jest to praca wykonana rzetelnie.
Według najnowszych, wiarygodnych danych spisowych z 2006 roku zamieszkuje je ok. 131 tys. osób. Liczba ta prawdopodobnie wzrosła, ale mimo statusu stolicy prowincji miasto zachowało charakter małomiasteczku. Nie jest tu tłoczno. Nie jest tu brudno. On po prostu… jest.
Dlaczego iść? Dla spokoju ducha. Ze względu na widok na pobliskie góry Zagros. Ze względu na możliwość wypicia soku owocowego, który jest naprawdę smaczny i tłoczony bezpośrednio na mieście. Z powodu szorstkich dywanów, w których węzłach zaszyfrowana jest historia. To jest przystanek. Miejsce odpoczynku. Miejsce, w którym można odetchnąć głęboko, gdy hałas reszty kraju robi się zbyt głośny.
Droga do Borodjemana jest ważną arterią. Przejdź się po nim. Obserwuj, jak krajobraz zmienia się z bezładnej zabudowy miejskiej w skaliste wzgórza. Zatrzymaj się w Shahr Kord. Kup trochę cukierków. Spójrz na dym z cegielni na niebie. Następnie kontynuuj podróż. Jest wiele do zobaczenia. Ale to miejsce? Warto zejść z trasy.





















