додому Turystyka Kurorty i wypoczynek Przewodnik turystyczny Giresun: ukryte klejnoty, zamki i kurorty wysokogórskie

Przewodnik turystyczny Giresun: ukryte klejnoty, zamki i kurorty wysokogórskie

0

Być może słyszałeś o bujnym, mglistym Morzu Czarnym, ale Giresun często gubi się w jego chaosie. Miasto wyróżnia się zielenią i przyciąga turystów szukających czegoś więcej niż typowego nadmorskiego wypoczynku. Jeśli planujesz tutaj wycieczkę, będziesz cieszyć się świeżością wyżyn, starożytnymi formacjami skalnymi i malowniczymi miejscami na pikniki, które miejscowi trzymają w tajemnicy.

Ten przewodnik eliminuje niepotrzebne. Poszukujemy zamków, które trzeba zobaczyć, rozległych yaylas (górskich pastwisk) i miejsca, w którym można naprawdę odpocząć, nie walcząc o przestrzeń.

Recenzja Giresuna

Choć Giresun jest dogodnie położony w regionie Morza Czarnego, to znacznie więcej niż tylko zielona kropka na mapie. Ma swoje własne cechy. Powierzchnia miasta wynosi około 6831 kilometrów kwadratowych, ale nie jest przeludniona. Na kilometr kwadratowy przypada tu około 64 osób, więc jest pole manewru.

Według najnowszych szacunków populacja wynosi około 450 000 osób. To wystarczy na rozwiniętą infrastrukturę, ale nie na tyle, aby można było to postrzegać jedynie jako statystykę. Niska gęstość zaludnienia jest kluczem do zrozumienia, dlaczego tutejsza naturalna atmosfera jest tak dobrze zachowana. To nie jest pułapka turystyczna. To żywe, oddychające środowisko krajobrazowe.

Po co iść? Podstawowe wymagania

Główną zaletą Giresun jest jego pionowość. Krajobraz zmienia się dramatycznie od wybrzeża po łąki wysokogórskie. Znajdziesz tu dwie główne kategorie atrakcji turystycznych: historyczne fortece, które chroniły te ziemie, oraz Yaylas jako letniska.

Jeśli planujesz wyjazd, zwróć uwagę na te czynniki. Definiują wrażenia Giresuna.

Muzeum Giresun: wprowadzenie do historii

Przed wyruszeniem w góry i na mury twierdzy należy zasięgnąć wstępnych informacji. Muzeum Giresun to logiczne miejsce, od którego warto zacząć.

Nie jest to wielka instytucja rozłożona na wiele budynków, ale zapewnia niezbędną bazę wiedzy. Znajdziesz tu artefakty przedstawiające historię różnych cywilizacji. Zrozumienie warstw okupacji pomoże ci zrozumieć, co widzisz, odwiedzając starożytne ruiny. Nadaje sens podróży. Bez tego będziesz po prostu patrzył na skały i drzewa. Dzięki niemu widzisz historię.

To muzeum zapewnia krótki przegląd przeszłości regionu i stanowi szybki, ale niezbędny przystanek przed wyruszeniem w głąb lądu Giresun.

Poza centrum miasta

Mapa otwiera się po wyjściu z muzeum. Atrakcje podzielone są na różne kategorie, które determinują logistykę.

  • Zabytki (Tarihi Yerler): To nie tylko zamki. Obejmuje to ruiny i budynki mające setki lat.
  • Yayly (Highlands): Giresun jest tu szczególnie piękne. Łąki położone na dużych wysokościach oferują chłodne powietrze, dzikie kwiaty i znacznie wolniejsze tempo życia.
  • Miejsca piknikowe (Piknik Alanları): Morze Czarne słynie z kultury piknikowej. Giresun oferuje dobrze wyposażone obiekty rekreacyjne, zachowując przy tym swój naturalny klimat.
  • Plaże (Plajlar): Wiele części wybrzeża jest skalistych, ale są dobre miejsca do pływania i opalania, i są one generalnie mniej zatłoczone niż w południowej Turcji.

Jeśli chcesz prześledzić historyczny łuk północno-wschodniej Turcji, zdecydowanie warto odwiedzić miejsce zwane przez miejscowych Gagorą. To jest Muzeum Giresun. Artefakty z epoki brązu szepczą Ci do ucha, a następnie ciężkie kroki Hetytów, władców hellenistycznych, Rzymian, Bizantyjczyków i Turków.

To coś więcej niż tylko magazyn ceramiki. Stoisz wśród broni i odzieży używanej w prawdziwych bitwach. Jest to namacalny dowód na to, jak ludzie żyli, walczyli i umierali w tym regionie.

Historia samego budynku jest mroczniejsza i bardziej złożona niż jego obecne pokojowe przeznaczenie. Kościół został pierwotnie zbudowany jako kościół Gagor i pozostawał miejscem kultu do 1923 roku. Potem nastąpił czas ciszy. Ten kamienny budynek służył jako więzienie w latach 1948–1967. Patrząc na gabloty, nie można nie zastanawiać się, kto spacerował tymi korytarzami, zanim zainstalowano tu eksponaty. Dopiero w 1988 r. państwo oficjalnie uznało je za muzeum i stało się tym, czym jest dzisiaj.

Jak dojechać: Muzeum zlokalizowane jest w dzielnicy Kale Mahallesi, w centrum Giresun. Kod pocztowy to 28100. Znajduje się w samym centrum. Jeśli jesteś już w centrum miasta, możesz do niego dotrzeć pieszo.

11. Twierdza Giresun

Po wyjściu z muzeum kolejnym logicznym krokiem jest spojrzenie w górę.

Tak naprawdę nie widziałeś Giresuna, gdy stał na szczycie jego fortecy. Zamek Giresun to nie tylko relikt; to perła miasta. Wciąż wznosi się ponad czas, a ruiny szepczą historie minionych stuleci. Jeśli to przegapisz, przegapisz sens wizyty.

A jeśli macie ochotę na zdjęcie – ujęcie miasta rozciągającego się w dole i sięgającego do morza – to jedyne miejsce, które da Wam taki widok. Panorama stąd jest niezrównana.

Jak się tam dostać
Zamek położony jest w rejonie Calais. Centralna lokalizacja oznacza, że ​​nigdy nie jesteś daleko od głównej akcji, ale wspinaczka jest częścią tego doświadczenia.
* Adres: Kale Mah., 28100 Merkez/Giresunn Merkez/Giresunn

10. Zamek Tirebolu

Zostawmy na chwilę twierdzę, która dominuje nad centrum miasta. Dalej ścieżką, kierując się na zachód wzdłuż wybrzeża Morza Czarnego, znajduje się zamek Tirebolu.

To zupełnie inny budynek. Zamek Giresun dominuje nad panoramą miasta, a zamek Tirebolu stoi na obrzeżach miasta i strzeże wejścia do jednego z najsłynniejszych miast regionu. Mniejszy nacisk położono na panoramiczne widoki na miasto, a większy na surową, historyczną atmosferę nabrzeża.

Podróżni często łączą wizytę w tym miejscu z jednodniową wycieczką do samego Tirebolu. Dlaczego? Bo miasto słynie z dwóch rzeczy: orzechów włoskich i zamku. Ruiny zamku położone są na wzgórzu i tworzą ostry, piękny kontrast z zielonymi ogrodami poniżej. To spokojniejsze miejsce. Mniej ludzi. Więcej atmosfery.

Jeśli jedziesz autostradą nad Morzem Czarnym, jest to logiczne zboczenie z trasy. Jeśli chcesz zatrzymać się w centrum miasta, jest to krótka podróż, ale zmiana scenerii jest tego warta. W niecałą godzinę można przenieść się z wysokości miasta w nadmorski klimat wsi.

Sama konstrukcja jest częściowo zniszczona, co jest typowe dla epoki, ale otoczenie jest nienaruszone. Można spacerować wzdłuż zachowanych murów, podziwiać zalesione wzgórza i wyobrażać sobie szlaki handlowe, które niegdyś tędy przechodziły. Nie jest tak majestatyczny jak wielkie cytadele Anatolii, ale ma spokojną dostojność.

Zabierz ze sobą przekąskę. Widoki z Tirebolu najlepiej podziwiać z orzechem w dłoni. Dosłownie. W regionie produkowane są jedne z najlepszych orzechów w kraju. Jedzenie ich, stojąc na starożytnych kamieniach, wydaje się odpowiednio tematyczne.

11. Wyspa Giresun (Adası)

Jeśli kiedykolwiek spacerowałeś po nadmorskim miasteczku Giresun, być może widziałeś zarys zamku Tirebolu wznoszącego się na stromym cyplu sięgającym do morza. To miejsce, które zachęca do wyjścia z samochodu, rozkoszowania się morską bryzą i zakochania się w odważnej lokalizacji. Tysiące ludzi przyjeżdża tu co roku i nie bez powodu. Jest to najsłynniejszy punkt orientacyjny w regionie i uderzające przypomnienie strategicznego znaczenia wybrzeża Morza Czarnego.

Odwiedź fortecę

Zamek nie jest ukryty na odległej górskiej drodze. Znajduje się w łatwo dostępnym miejscu i wygląda majestatycznie. Można go znaleźć w obszarze Cintaşı Mahallesi, wzdłuż ulicy Amiral Şükrü Okan Caddesi. Dokładny adres: nr 68, obszar pocztowy 28500, miasto Tirebolu. Znajduje się na skraju klifu z bezpośrednim widokiem na wodę. Jest to zdecydowanie jedno z najczęściej fotografowanych miejsc w Giresun, ponieważ kontrast pomiędzy starożytnymi klifami a ryczącym morzem jest tak wyraźny.

9. Wyspa Giresun

Ale historia nie kończy się na murach zamku. Wyspa Giresun wyłania się z ciemnych wód Morza Czarnego. Jest to jedyna większa wyspa w całym tureckim regionie Morza Czarnego, co czyni ją wyjątkowym kierunkiem dla podróżników szukających czegoś innego niż typowa wędrówka wzdłuż wybrzeża.

Wyspa położona jest zaledwie 2,5 km od portu Tirebolu. Nie potrzebujesz łodzi podwodnej, żeby się tam dostać. W sezonie turystycznym pomiędzy kontynentem a wyspą kursują regularne promy. Sama przejażdżka jest krótka, zwykle zajmuje 10-15 minut, ale sprawia, że ​​czujesz się, jakbyś zostawił świat za sobą. W miarę przekraczania cieśniny sceneria na kontynencie zmienia się, a sama wyspa staje się wyraźniejsza.

Po co tam iść? To nie tylko kwestia nowości. Historia wyspy jest starsza niż założenie zamku. Starożytne źródła podają, że znajdowało się tu sanktuarium Artemidy, a w okolicy znajdują się ruiny starożytnych kościołów i klasztorów. Roślinność tutaj również jest inna. Jest grubszy i bardziej dziki. Spaceruj krętymi ścieżkami przez lasy sosnowe i strome klify.

Logistyka jest prosta. Promy zwykle odpływają z molo Tirebolu, ale częstotliwość może się różnić w zależności od pogody i pory roku. Kursują często w szczytowych miesiącach letnich. Poza sezonem może być konieczne dłuższe oczekiwanie lub sprawdzenie rozkładów jazdy u lokalnych operatorów. Zaleca się przybycie wcześniej. Łódź szybko się zapełnia, a najlepsze miejsca na pokładzie promu są zarezerwowane dla pierwszych przybyszów.

Co naprawdę warto zobaczyć na tej wyspie? Ruiny są główną atrakcją, ale najbardziej imponującą rzeczą jest spokój. Nie ma tu dużych miast ani hałaśliwych kurortów. Jedyne dźwięki, które słyszysz, to fale, wiatr wiejący w drzewach i okazjonalne szczekanie psów. Można tu łatwo spędzić pół dnia. Chodź w kółko. Znajdź miejsce na lunch i ciesz się widokami, z którymi nie może się równać żadna ściana zamku.

Idealny do zwiedzania samego Tirebolu. Zamek można zwiedzać rano, a po południu popłynąć promem na wyspę. Będziesz jednak miał jeszcze czas, aby wrócić do miasta i zwiedzić lokalne sklepy sprzedające ciasta orzechowe i orzechy laskowe. Ciesz się pełną akcji, ale nie wyczerpującą jednodniową wycieczką.

Chociaż Giresun położone jest w regionie Morza Czarnego, większość turystów omija je szerokim łukiem, głównie dlatego, że jest w cieniu bardziej znanych miejsc. Znajduje się tu jednak jedna z dwóch znaczących wysp regionu, a główna wyspa (zwana w skrócie Giresun Adasi) jest czymś w rodzaju kapsuły czasu. Latem woda tętni tu życiem. Poza sezonem zostajesz sam na sam z wielowiekowymi kamieniami.

Wyspę wzmacnia twierdza wznosząca się nad brzegiem. Można się do niego dostać z lądu łodzią. Podróż jest krótka, ale nagroda jest ogromna ze względu na jej historyczne znaczenie. Po przyjeździe przekonasz się, że nie jest to kurort bez skazy. Widzisz fragmenty. Ściany. Podstawy wież. Piosenka odbija się echem po rozpadającej się sylwetce dawnego klasztoru.

Wizyta wymaga planowania. Musisz popłynąć łodzią w porcie Giresun. Harmonogram może ulec zmianie w zależności od pogody. W szczytowych miesiącach letnich łodzie kursują częściej. Wiosną lub jesienią być może będziesz musiał poczekać kilka godzin lub będziesz mieć mniej opcji. Sprawdź informacje na miejscu. Nie polegaj na prognozach aplikacji. Rytm morski jest tutaj starszy niż cyfrowe zegary.

Dlaczego Giresun to wyjątkowy zabytek bizantyjski

Ruiny opowiadają historię oblężenia i przetrwania. Mury twierdzy nadal stoją, odporne na erozję i upływ czasu. Wieża wznosi się nad skalistym terenem i oferuje widok na Morze Czarne. To nie jest park tematyczny. Jest to stanowisko archeologiczne w środowisku naturalnym. Klasztory są mniej zachowane, często jedynie fundamenty i porozrzucane kamienie, ale ich obecność wyznacza duchową historię wyspy.

Kroczysz tymi ścieżkami, czując się odizolowany. Nie ma tu kas biletowych. Nie ma zorganizowanych wycieczek, chyba że zorganizujesz je osobno. To miejsce dla podróżników, którzy nie boją się zgubić i wolą ciszę od komentarzy.

Dostęp do fortec i ruin przybrzeżnych

Można się tam dostać jedynie łodzią z miasta Giresun. Dostępne są również prywatne łodzie, ale prywatne promy kursują na stałych trasach. Koszt różni się w zależności od sezonu i przewoźnika. Spodziewaj się skromnej opłaty za prom. Targowanie się na zwykłych łodziach nie jest powszechne.

Gdy droga do twierdzy dotrze do lądu, jest dobrze oznaczona, ale stroma. Noś solidne buty. W niektórych miejscach teren jest kamienisty i stromy. Chociaż sama ściana jest dostępna, niektóre obszary są zamknięte ze względów bezpieczeństwa. Z wież roztaczają się panoramiczne widoki, zwłaszcza o zachodzie słońca. Światło zmienia kamień na złoty, potem czerwony, a potem szary.

Porównanie Giresun Adasi z innymi wyspami Morza Czarnego

W przeciwieństwie do bardziej rozwiniętej i turystycznej wyspy Marmara, Giresun Adasi pozostaje dzika. Nie ma tu luksusowych hoteli. Żadnych zatłoczonych plaż. Tylko historia i przyroda. Jeśli szukasz komfortu, poszukaj gdzie indziej. Jeśli szukasz prywatności i namacalnego połączenia z epoką bizantyjską, to jesteś we właściwym miejscu.

Na wyspie rozsiane są klasztory. Niektóre znajdują się blisko wybrzeża, inne w głębi lądu. Przejścia dla pieszych pomiędzy nimi wymagają czasu. Trasy są słabo utrzymane. Skorzystaj z mapy. Trzymaj się wyznaczonych ścieżek, aby nie zgubić się w gęstej roślinności.

Co zabrać ze sobą i czego się spodziewać

Weź wodę. Na wyspie nie ma sprzedawców. Weź kapelusz. Słońce odbija się od kamienia i wody. Zabierz ze sobą aparat, ale nie spodziewaj się, że zrobisz doskonałe zdjęcia. Ruiny

7. Plaże Giresun

Jeśli od wielu dni wspinasz się po skałach lub patrzysz na skalne fortece, musisz zrestartować komputer. Wybrzeże Giresun oferuje właśnie taki restart w obfitości. Morze Czarne nie ma tu turkusowej przejrzystości Morza Śródziemnego, ale ma surowe, melancholijne piękno, które wydaje się bardziej szczere.

Plaże to coś więcej niż tylko paski piasku; to brama do cichej i spokojnej części regionu.

Gdzie iść:
* Plaża Tireboli: Tuż obok zamku. W niektórych miejscach brzeg jest kamienisty, w innych piaszczysty. Idealny do szybkiej kąpieli po zwiedzaniu zamku powyżej.
* Plaża Syulyunova: Położona nieco na południe. Jest tu mniej ludzi. Bardziej naturalne.
* Centralna plaża Giresun: Znajduje się w centrum miasta. Wygodny, ale zatłoczony.

Kiedy jechać:
Lato (czerwiec – wrzesień) jest ciepłe i nadaje się do pływania. Maj i październik to dobre miesiące na spacery zamiast pływania. Woda jest zawsze bardzo zimna.

Logistyka:
W sezonie w Tireboli nie ma wystarczającej liczby miejsc parkingowych. Przyjdź wcześniej lub idź pieszo. Droga wzdłuż wybrzeża jest bardzo malownicza.

Czego się spodziewać:
Morze jest wzburzone. Fale gwałtownie uderzają o brzeg. To nie jest plaża relaksująca. To jest plaża mocy.

Cena:
Wstęp jest zazwyczaj bezpłatny. Parasole i leżaki dostępne są za dodatkową opłatą. Jeśli chcesz zaoszczędzić pieniądze, weź własne.

Dlaczego iść?
Widok na Giresun z wody. Góry schodzą prosto do morza. To dramatyczne. To jest prawdziwe.

Jak się tam dostać:
Podróż autobusem z centrum Giresun do Tireboli zajmuje około 45 minut. Zwykła wiadomość. Niedrogi.

Która plaża jest najlepsza?
Zależy czego szukasz. Cisza? Sylulunowa. Dostępność? Centralny. Piękne krajobrazy? Tyreboli.

Czy warto jechać?
Tak. Jeżeli znudziła Ci się historia, wybierz się nad morze. Oczyszcza duszę.

Lato w Giresun to nie tylko góry. To jest także morze. Jeśli planujesz wyjazd w najgorętsze miesiące, chcesz poczuć chłodną atmosferę Morza Czarnego w jego chłodnych objęciach.

Wybrzeże zapewnia ulgę od wilgoci. Nie jest tak ciepło jak w Morzu Śródziemnym, ale można odpocząć w orzeźwiającej, czystej wodzie. To jest inny rodzaj wakacji. Spędzaj mniej czasu na słońcu, a więcej, pozwalając, aby prąd zmył zmęczenie podróżą.

Najpopularniejsze atrakcje są dobrze utrzymane i łatwo dostępne. Belediye Plajı i Jandarma Plajı znajdują się na szczycie listy zarówno wśród mieszkańców, jak i turystów. Są w centrum. Dostępny. Idealny na szybką kąpiel lub całe popołudnie relaksu.

Ale wybrzeże to znacznie więcej niż tylko plaże. Wybrzeże Giresun jest pełne małych, cichych miejsc. Arif Kumaş Plajı oferuje nieco bardziej zrelaksowaną atmosferę. Giresun Plajı znajduje się w centrum miasta i jest idealnym miejscem, jeśli nie chcesz oddalać się daleko od hotelu. Tabya Plajı i Emniyet Plajı również są odwiecznymi ulubieńcami.

Dalej w kierunku miasta Tirebolu znajdziesz Tirebolu Plajı. Warto tam pojechać, jeśli chcesz zmienić scenerię. Woda jest tu inna niż zwykle. Powietrze staje się świeższe i ostrzejsze.

A potem przyjdą góry.

Płaskowyż Sis-Daghy

Zostawmy morze za sobą. Kierujemy się w głąb lądu. Idziemy w górę.

Płaskowyż Sis Dağı Yaylası nie jest miejscem na plażę. To świat oddalony od wybrzeża. Pogoda się tutaj zmienia. Tutaj „góra mgły” zasługuje na swoją nazwę.

Nie można tu pływać. Znajdziesz ciszę. Tutaj też panuje mgła. Są też widoki rozciągające się w szarą dal.

To płaskowyż wysokogórski. Powietrze jest rzadkie. Lasy iglaste są gęste. Latem staje się schronieniem dla zmęczonych nadmorskimi upałami. Jeszcze chłodniej. Znacznie chłodniej.

Aby się tam dostać, potrzebny jest plan. Droga jest kręta. Ona idzie pod górę. Jeśli podróżujesz samochodem, nie spiesz się. Krajobraz zmienia się z każdym kilometrem. Gęsta roślinność przybrzeżna stopniowo ustępuje miejsca otwartym łąkom, następnie skalistym wychodniom, a w końcu samemu płaskowyżowi.

Ważne jest, aby wybrać tutaj odpowiedni czas. Można jechać latem, tak. Ale prawdziwa magia dzieje się, gdy zmienia się pogoda. Letnie burze nadchodzą szybko, spowijając płaskowyż gęstą mgłą. To mylące. To jest piękne. Po to ludzie tu przychodzą.

Jeśli szukasz miejsca na wędrówkę, to właśnie to. Szlaki nie są utwardzone. Są to drogi gruntowe prowadzące przez łąki i lasy. Kiedy słońce zachodzi, temperatura szybko spada. Nawet w lipcu noce mogą być zimne.

Czy warto odejść od wybrzeża? Tylko jeśli chcesz obu. Morze Czarne i Góry Czarne. Jeden element jest płynny. Drugi jest solidny. Obydwa są częścią Giresun.

Większość podróżnych wybiera tylko jeden. Plażowicze trzymają się blisko wody. Turyści udają się w góry. Niewiele osób robi jedno i drugie.

Po przejściu przez najsłynniejszą górę Giresun znajdziesz się u podnóża góry Sis (Sis Dağı), głównego punktu orientacyjnego w krajobrazie okolicy. Chociaż widok ze szczytu zapiera dech w piersiach, ważne jest, aby odróżnić samą górę od twierdzy o tej samej nazwie. Słynny zamek Giresun właściwie znajduje się na szczycie innej góry, ale panoramiczny widok tutaj jest podobny i sprawia, że ​​czujesz się, jakbyś chodził po chmurach.

Wejdź na szczyt Mount Sis

Góra Sis położona jest w regionie Görele w prowincji Giresun. Jest to jedna z najwyższych gór w regionie, o trudnym terenie dla tych, którzy odważą się na nią wspiąć. Płaskowyż szczytowy jest popularnym miejscem, szczególnie latem.

Dlaczego turyści gromadzą się tutaj w czerwcu i lipcu? Dzieje się tak za sprawą corocznych festiwali odbywających się na płaskowyżu. Wydarzenia te przekształcają góralski krajobraz w centrum lokalnej kultury, kuchni i spotkań społeczności. Czas gra kluczową rolę, zwłaszcza jeśli planujesz wakacyjny wyjazd.

Punkt dostępu : Najwygodniejszym sposobem dotarcia do podnóża góry Sis jest przejście przez wioskę Yeshidere w Görele. Stamtąd możesz zorganizować transport lokalny lub rozpocząć wspinaczkę, w zależności od poziomu sprawności i aktualnego stanu szlaków.

5. Płaskowyż Gelyany

Wychodząc ze stromych zboczy góry Sis, kolejną pozycją na liście jest Płaskowyż Golan. W przeciwieństwie do tętniącej życiem festiwalowej atmosfery w sąsiednich obszarach, ten płaskowyż oferuje inny rodzaj spokoju.

Gölyany znajdują się w regionie Bulancak, dzięki czemu są bardziej dostępne na jednodniowe wędrówki niż odległe wyżyny. Nazwa miejsca wzięła się od uroczego małego jeziora otoczonego zielonymi łąkami. Jest to idealne miejsce na relaks.

  • Spokojny piknik : Miejsca tutaj są zwykle trochę mniejsze niż na festiwalu w Mount Sis.
  • Obserwowanie dzikich kwiatów : Od późnej wiosny do wczesnego lata zbocza pokryte są rodzimymi kwiatami.
  • Wędrówka : Krótkie, łatwe szlaki prowadzą przez lasy sosnowe otaczające płaskowyż.

Góra Sis przyciąga swoimi atrakcjami wielu turystów, a Göläny przyciąga tych, którzy szukają spokojnej jedności z naturą. Podróż z centrum Giresun zajmuje około 1 godziny, w zależności od warunków na drodze. Zaparkuj samochód w centrum wioski i idź nad jezioro, w którym odbijają się okoliczne góry.

Warto dodać, że infrastruktura w Gölyanach jest podstawowa. Prosimy o zabranie ze sobą wody i przekąsek, gdyż na miejscu jest niewielu sprzedawców. Piękno tego miejsca nie leży w luksusowych udogodnieniach, ale w nienaruszonym pięknie przyrody.

Podróżni, którzy chcą jak najlepiej wykorzystać swój czas w Giresun, mogą połączyć wizytę w Göläny z wycieczką na górę Sis, aby zapewnić sobie wszechstronne przeżycie. Jedna lokalizacja oferuje zanurzenie w kulturze i widoki z dużej wysokości, druga oferuje widoki na wysokie góry z zanurzeniem w kulturze. Po trzecie, jest to spokojna, naturalna oaza. Obydwa miejsca są obowiązkowe do odwiedzenia, jeśli chcesz zrozumieć różnorodność geograficzną regionu Morza Czarnego.

Drogi prowadzące na te wyżyny mogą być wąskie i kręte. Zachowaj ostrożność podczas jazdy, zwłaszcza we mgle, która jest powszechna w tym regionie.

Powietrze tutaj jest nie tylko chłodne. Wygląda na to, że zmywa z ciebie wszystko, co niepotrzebne.

Płaskowyż Goianu znajduje się na niemal każdej liście punktów obowiązkowych dla turystów podróżujących wzdłuż Morza Czarnego i nie bez powodu. Letnie upały wkrótce się skończą, ale to coś więcej niż tylko wspinanie się po górach, aby uciec przed upałem. Taka jest natura krajobrazu. Gdy tylko wysiadłem z samochodu, zobaczyłem małe ciemne jezioro otoczone ciemnozieloną łąką na środku płaskowyżu. Krajobrazy tutaj są rozległe, cisza jest przytłaczająca, a atmosfera została zaprojektowana tak, aby zwalniać puls.

9hqnpifwb27oj7xuriko

Wśród zielonych dywanów unoszących się na niebie Kyumbet-Yayly zajmuje szczególne miejsce. To coś więcej niż tylko punkt na mapie. To rozległa kraina pełna zieleni, która wydaje się nietknięta przez czas. Chociaż niektóre równiny są nierówne i trudne w nawigacji, Kumbet oferuje łatwy sposób na poznanie życia na wysokościach. To jest miejsce, gdzie możesz zabrać ze sobą rodzinę. Przywieziecie te widoki, bo są tak oszałamiające, że wydają się niemal sztuczne, a jednocześnie jak najbardziej realne.

Przylot do Kyumbet-Yayly

Dotarcie tam wymaga trochę pracy, ale podróż jest częścią nagrody. Punkt dostępu przebiega przez wioskę Kyumbet, która służy jako brama. Z głównej drogi należy przejechać przez obszar Dereli i podjąć ostatnie podejście do prowincji Giresun. Drogi są kręte, a górzysty teren jest typowy dla regionu Morza Czarnego. Ta przejażdżka nie tylko testuje Twoją cierpliwość, ale także oferuje panoramiczne widoki na dolinę poniżej podczas wspinaczki.

„Kumbet-Yayly to nie tylko przedmiot, to zmiana perspektywy”.

Po przybyciu na miejsce będziesz zdumiony ogromem płaskowyżu. To jest ogromne. Można spędzać godziny spacerując, zwiedzając łąki i obserwując chmury przetaczające się nad odległymi górami. Jest idealny na pikniki, sesje zdjęciowe lub po prostu do wypoczynku, gdy powietrze staje się rzadsze i zimniejsze.

Pashakanagi-Yayly: Następny wzrost

Jeśli Kyumbet jest dobrodusznym olbrzymem, to Pashakanagi jest jego dzikim kuzynem. Uważany za kolejną wielką rzecz w rankingach turystycznych regionu, płaskowyż ten ma swoje własne atrakcje.

Chociaż Kumbet jest znany jako dostępny i rodzinny płaskowyż, Pashakanagi Yayli urzeka gości swoim surowym i dzikim pięknem. Jest mniej rozwinięta i bardziej autentyczna. Udogodnień jest tu niewiele, więc trzeba być przygotowanym. Proszę zabrać ze sobą jedzenie. Zabierz ze sobą wodę. Izolacja jest kluczowa.

Trasa do Pashakanagi zazwyczaj wiedzie wąskimi drogami i stromymi wzniesieniami. Jest to popularne miejsce dla tych, którzy chcą uniknąć tłumów, które często gromadzą się w popularnych kurortach. Cisza tutaj jest głęboka. Powietrze jest świeże i pachnie sosną i wilgotną ziemią.

Podróżni często porównują te dwa miejsca. Kumbet jest idealnym miejscem na relaksujący weekend. Pashakanaga to miejsce dla poszukiwaczy przygód, którzy chcą uciec od zgiełku współczesnego życia. Obydwa płaskowyże są ważne, jeśli planujesz całą trasę przez Wyżynę Giresun. Podróż między nimi może zająć trochę czasu w zależności od warunków drogowych i pogody, dlatego zaplanuj trasę elastycznie.

Czego szukasz w górach? Komfort i widoki? A może samotność i przygoda? Twoja odpowiedź określi, co postawisz na pierwszym miejscu.

Góry Karagol i płaskowyż

Jeśli jesteś w Pashakonagi tylko na krótki czas, Karagol jest właściwym miejscem, do którego warto się udać. To jedna z najpopularniejszych atrakcji w Giresun, ale z zupełnie innego powodu. Właściwie można tu rozbić obóz. To wspaniały sposób na spędzenie nocy pod gwiazdami, przebudzenie się i zobaczenie mgły unoszącej się nad jeziorem i poczucie chłodu gór Morza Czarnego.

Geografia tutaj jest dramatyczna. Karagol położony jest na granicy z Trabzonem i jest częścią Parku Narodowego Karagol-Sera. Samo jezioro jest wspaniałe: ciemne i głębokie, otoczone bujnymi lasami. Ale prawdziwą atrakcją jest płaskowyż nad nim. Latem łąka zamienia się w morze dzikich kwiatów. Powietrze jest świeże. Cisza jest gęsta.

Jak dostać się w Góry Karagol

Dotarcie tam nie jest łatwe, dlatego jest tu mniej turystów niż w południowej Turcji.

Samochodem:
Trasa standardowa zaczyna się od centrum Giresun. Dojeżdżamy do Bulanjik i skręcamy w drogę do Shabankarahisar. Ostatni odcinek to stroma droga gruntowa. Nie jest utwardzona. Jest wąsko. Wymagany jest samochód z dobrym prześwitem. SUV jest bezpieczniejszy, ale uważaj na kamienie i jedź powoli – wytrzymały sedan też sobie poradzi. Podróż z Giresun trwa około 3–4 godzin, w zależności od warunków drogowych i pogody.

Jeśli korzystasz z transportu publicznego:
Do jeziora nie kursują bezpośrednie autobusy. Autobusem do Shabankarahisar. Stamtąd musisz zorganizować lokalną taksówkę lub przejeżdżający jeep. Loty te wylatują rano i wracają późnym popołudniem. Harmonogram jest bardzo napięty. Jeśli spóźnisz się na lot powrotny, zostaniesz w tyle. Zaplanuj odpowiednio.

Gdzie się zatrzymać i co spakować

W przeciwieństwie do Pasakonagi, Karagol ma podstawowe zaplecze kempingowe. W pobliżu jeziora znajduje się kilka domów, ale są one bardzo proste. Nie ma prądu. Nie ma ciepłej wody. Zabierz ze sobą śpiwór. Nierówny teren. Powiedzmy, że umieść namiot na trawie lub ziemi.

Jeśli nie chcesz biwakować, dobrym rozwiązaniem będzie najbliższe miasto, Shabankarahisar. Są tam hotele, ale do jeziora jest daleko. Połowę podróży spędzisz w drodze. Większość podróżników wybiera kemping. Tylko w ten sposób można w pełni doświadczyć płaskowyżu.

Dlaczego warto wybrać się do Karagol

  1. Jezioro: Woda jest bardzo zimna. To przejrzyste. W spokojny dzień odbicia gór są idealne.
  2. Wędrówka: Szlak prowadzi do kolejnego, mniejszego jeziora Siarkowego. Trasa spaceru zajmuje około 2 godzin. Podejście jest strome. Widoki są warte potu.
  3. Flora: Na płaskowyżu kwiaty kwitną w lipcu i sierpniu. Dzikie tulipany, irysy i maki pokrywają zbocza. To marzenie fotografa.
  4. Cisza: Brak hałasu ulicznego. Brak połączenia mobilnego. Tylko wiatr i ptaki.

Praktyczne porady dla zwiedzających

  • Pogoda: Zmienia się natychmiast. Słoneczne popołudnie może zmienić się w deszcz do godziny 14:00. Weź warstwy odzieży. Wymagana jest odzież przeciwdeszczowa.
  • Materiały: Nie ma ich w tamtejszym sklepie

Tak naprawdę nigdy nie zobaczysz Giresun, dopóki tam nie pójdziesz. Zapomnij o ruchu przybrzeżnym i lasach orzechów laskowych. Udaj się w góry Karagol, gdzie powietrze jest rozrzedzone. Góry te są nie tylko wysokie, ale stanowią także kręgosłup jednych z najbardziej spektakularnych letnich łąk w regionie. Jeśli planujesz wycieczkę, wiedz, że okolica to labirynt Oba, tradycyjnych wiosek pasterskich położonych na zboczach wzgórz. Jest tu bardzo cicho. Teren jest trudny. To jest prawdziwy cel podróży.

Główną perłą jest sama góra Karagol, osiągająca wysokość 3107 metrów. Ale nie chodzi tylko o zdobycie szczytu. Celuj w ten cień. Aigir-Gol położony jest u podnóża góry w kotlinie alpejskiej. To spojrzenie jest mylące. Wygląda jak obraz, dopóki nie staniesz na skalistym brzegu i nie zobaczysz mgły unoszącej się z wody. Proszę, rzuć okiem na to przed wyjazdem. Naprawdę spójrz na to. Ponieważ kiedy ludzie widzą coś takiego, reszta świata staje się mniej jasna.

Trekking do Kuzalan i Mavigol

Podróż staje się ciekawsza, gdy udasz się na zachodnią stronę góry. Tutaj krajobraz zmienia się z otwartych łąk w gęste lasy i wodospady. W lokalnych przewodnikach często pojawiają się dwie nazwy: Kuzalan-Shelalesi i Mavigol.

Wodospad Kuzalan nie jest pułapką turystyczną. To jest trasa piesza. Położone jest głęboko w lesie i można do niego dotrzeć krętą ścieżką przez gaje bukowe i świerkowe. Woda nie spada tylko tutaj. Ryczy, upadając na porośnięte mchem skały i znika w zimnej pianie wywołującej gęsią skórkę. To spokojne miejsce.

Pobliskie Mavigol (Błękitne Jezioro) zasługuje na swoją nazwę. Woda ma przeszywający, nienaturalny niebieski kolor, prawdopodobnie ze względu na zawartość minerałów i głębokość. Jest mniejszy od Aigir-Gol, ale panuje w nim bardziej kameralna atmosfera. Powietrze jest świeże i można tu pływać w lipcu i sierpniu. Jezioro ma wokół niego strome zbocza, więc wydaje się odległe, nawet jeśli nie jesteś tam sam.

„Jeśli szukasz ekscytującej, ale relaksującej jednodniowej wędrówki, nie szukaj dalej niż szlak do wodospadu Kuzalan”.

Logistyka: jak dostać się na płaskowyże

Aby tu dotrzeć, musisz zmienić swoje nastawienie. Autobusy z centrum Giresun zabiorą Cię w tereny pagórkowate, ale do poruszania się po drogach gruntowych będziesz potrzebować lokalnego minibusa (dolmuş) lub wynajętego kierowcę. Droga jest bardzo wąska. Oświetlenie nocne jest wyjątkowo słabe. Proszę jechać powoli.

Najlepszy czas na wizytę to od czerwca do września. Do czerwca drogi są brudne z powodu topniejącego śniegu. Od września pasterze przenoszą swoje stada w dół, a drogi są zamykane na zimę. Jeśli przyjedziesz w lipcu, spodziewaj się ciepłych dni i zimnych nocy. Ubieraj się warstwowo. Zawsze.

Co ze sobą zabrać, a co zostawić

Nie bierz drogich miejskich tenisówek. Potrzebujesz wytrzymałych butów trekkingowych z dobrą przyczepnością. Teren jest trudny i bezlitosny. Weź latarkę czołową. W górnej części Oba nie ma połączenia mobilnego.

Miejsca, które nie zostały jeszcze „wypromowane” przez masową turystykę, często pozostają niezauważone. Mavi Gol, znany miejscowym jako Kuzulun Shelalesi, należy do tej kategorii. Dziś jest to tajemnica strzeżona przez miejscowych i okazjonalnych turystów. Ale jeśli szukasz miejsca, które nie przypomina parku rozrywki, to jest to.

Woda tutaj jest bardzo niebieska i wygląda sztucznie. To pierwsza rzecz, która uderza w wyobraźnię. Po drugie, cisza. A dokładniej szum wody płynącej po skałach w dolinie kilka mil od najbliższego miasta.

Wielu podróżnych pomija to miejsce, gdyż nie leży ono na głównych szlakach turystycznych. Ale dla tych, którzy go znajdą, staje się stałym elementem ich wspomnień z podróży. To miejsce, w którym zostajesz dłużej, niż planowałeś. Nieuchronnie zrobisz setki zdjęć. Spróbuj uchwycić odbicie w wodzie. A potem odłóż aparat i po prostu usiądź.

Jak dostać się do Kuzulun Shelalesi

Dotarcie tutaj wymaga trochę wysiłku, ale to część uroku tego miejsca. To nie jest punkt orientacyjny, obok którego można po prostu przejechać. Współrzędne te prowadzą do dzielnicy Dereli w Giresun, czyli wioski Pinlarlar.

Trasa ta biegnie wzdłuż drogi Giresun – Shepinkarahisar. Jeśli korzystasz z aplikacji nawigacyjnej, wpisz adres: 28950 Pınlarlar Köyü/Dereli/Giresun.

Będziesz potrzebował pojazdu, który będzie mógł poruszać się po drodze. Większą część trasy można pokonać zwykłym samochodem, jednak końcowy odcinek do wodospadu i jeziora wymaga ostrożnej jazdy. Drogi mogą być wąskie. Mogą być kręte. Chodniki nie zawsze są w idealnym stanie. Ale krajobrazy po drodze – zielone wzgórza, rozproszone wioski i zmieniające się światło – sprawiają, że sama jazda jest częścią doświadczenia.

Dlaczego warto odwiedzić Mavi Gol już teraz?

Do czasu zmiany sytuacji możliwości odwiedzania takich miejsc będą ograniczone. Kuzulun Shelalesi jest obecnie w tym idealnym miejscu. Nigdy nie jest tu tłoczno. Będziesz mógł znaleźć spokojne miejsce w pobliżu wody, nie walcząc o przestrzeń. Ze względu na słabą infrastrukturę jego naturalne piękno pozostaje nienaruszone.

Wyobraź sobie, że stoisz na krawędzi. Woda jest ciemnoniebieska. Kontrast z otaczającym zielonym lasem jest uderzający. Powietrze jest chłodne. Odgłosy miasta znikają. Zostajesz sam ze sobą, wodą i drzewami.

To nie jest miejsce, do którego ludzie przychodzą tylko zrobić zdjęcie i wyjść. To miejsce, którego nie będziesz chciał opuścić. Weź głęboki oddech. Uświadom sobie, jak mały jesteś w ogólnym planie rzeczy.

Czego się spodziewać

Jezioro to tworzy wodospad, stąd jego podwójna nazwa. Woda przepływa nieprzerwanie, tworząc naturalny basen. Temperatura wody jest niska nawet w lecie. Jeśli planujesz pływać, bądź przygotowany. To orzeźwiające, ale nie dla osób o słabym sercu.

Fotografowie mogą tu znaleźć nieskończoną liczbę kątów. Światło zmienia się w ciągu dnia. Poranne światło jest miękkie i rozproszone. Światło dzienne tworzy jasny kontrast. Zachody słońca są dramatyczne i mogą zmienić wodę w odcienie złota i błękitu.

Nie ma tu żadnych sklepów

Exit mobile version