Je hebt misschien wel eens gehoord van de weelderige, mistige Zwarte Zee, maar Giresun verdwaalt vaak in de chaos. De stad kenmerkt zich door haar groen en trekt toeristen die op zoek zijn naar meer dan het typische kustgebied. Als u hier een reis plant, kunt u genieten van de frisheid van het hoogland, eeuwenoude rotsen en picknickplaatsen die door de lokale bevolking geheim worden gehouden.
Deze gids snijdt door het lawaai. We zijn op zoek naar kastelen die je gezien moet hebben, uitgestrekte yaylas (hooglanden) en een plek waar ik echt kan ontspannen zonder te vechten om ruimte.
Giresun-overzicht
Hoewel Giresun gunstig gelegen is in het Zwarte Zeegebied, is het veel meer dan alleen een groene stip op een kaart. Het heeft bijzondere kenmerken. De oppervlakte van de stad bedraagt ongeveer 6.831 vierkante kilometer, maar het is er niet druk. Er wonen ongeveer 64 mensen per vierkante kilometer, dus er is manoeuvreerruimte.
Volgens recente schattingen bedraagt het aantal inwoners ongeveer 450.000. Dat is groot genoeg voor de infrastructuur, maar klein genoeg dat het niet als een statistiek voelt. Deze lage dichtheid is de sleutel om te begrijpen waarom de natuurlijke atmosfeer hier zo goed bewaard is gebleven. Dit is geen toeristisch. Dit is een levend, ademend landschap.
Waarom gaan? Basisvereisten
De grootste aantrekkingskracht van Giresun is de verticaliteit ervan. Het landschap verandert dramatisch van de kust naar de hooglandweiden. Hier vindt u twee hoofdcategorieën toeristische attracties: historische forten die het land beschermen en yaylas als zomerresorts.
Als u een reis plant, concentreer u dan op deze factoren. Zij definiëren de Giresun-ervaring.
Giresun Museum: vanaf de achtergrond
Voordat u naar de heuvels en wallen gaat, is enige achtergrondinformatie nodig. Het Giresun Museum is een logisch startpunt.
Dit is geen enorme, uitgestrekte instelling, maar biedt wel de nodige achtergrondinformatie. In dit gebied vind je artefacten die de geschiedenis van verschillende beschavingen volgen. Als u de bewoningslagen begrijpt, begrijpt u beter wat u ziet als u oude ruïnes bezoekt. Het grondt de reis voor de reis. Zonder dit kijk je alleen maar naar rotsen en bomen. Hiermee kun je de geschiedenis zien.
Dit museum biedt een snel overzicht van het verleden van het gebied en is een snelle maar noodzakelijke stop voordat u de afgelegen gebieden van Giresun ingaat.
Buiten het stadscentrum
De plattegrond opent wanneer u het museum verlaat. De attracties zijn onderverdeeld in verschillende categorieën die de logistiek bepalen.
- Tarihi Yerler (historische monumenten): Dit zijn niet alleen kastelen. Deze omvatten eeuwenoude ruïnes en gebouwen.
- Yaylalar (Hooglanden): Giresun schijnt hier. Weiden op grote hoogte hebben koele lucht, wilde bloemen en een aanzienlijk langzamer levenstempo.
- Piknik Alanları (picknickplaats): De Zwarte Zee staat bekend om zijn picknickcultuur. Giresun biedt goed uitgeruste attracties met behoud van de natuurlijke sfeer.
- Plajlar (strand): Veel delen van de kust zijn rotsachtig, maar er zijn goede gebieden om te zwemmen en te zonnebaden, en het is over het algemeen minder druk dan in Zuid-Turkije.
Als je de historische boog van Noordoost-Turkije wilt volgen, is de plaats die de lokale bevolking Gagora noemt een must-see. Dit is het Giresun-museum. Artefacten uit de Bronstijd fluisteren in je oren, gevolgd door de zware voetstappen van Hettieten, Hellenistische heersers, Romeinen, Byzantijnen en Ottomanen.
Het is meer dan alleen een aardewerkmagazijn. Je staat tussen de wapens en kleding die in echte gevechten worden gebruikt. Dit is een tastbaar bewijs van hoe mensen in het gebied leefden, vochten en stierven.
Het verhaal van het gebouw zelf is donkerder en ingewikkelder dan het huidige vreedzame doel ervan. De kerk werd oorspronkelijk gebouwd als de Gagora-kerk en bleef tot 1923 een plaats van aanbidding. Daarna komt de tijd van stilte. Dit stenen gebouw werd tussen 1948 en 1967 gebruikt als gevangenis. Als je naar de vitrines kijkt, vraag je je af wie er door deze hallen liep voordat de tentoonstellingen werden geïnstalleerd. Pas in 1988 verklaarde de staat het officieel tot museum, en het werd wat het nu is.
Routebeschrijving: Het museum bevindt zich in Kale Mahallesi, Giresun Merkez. De postcode is 28100. Deze staat in het midden. Als u al in het stadscentrum bent, is het op loopafstand.
11. Giresun-kasteel
Wanneer je het museum verlaat, is de volgende logische stap omhoog kijken.
Je hebt Giresunn niet echt gezien toen je bovenop zijn fort stond. Giresunn Castle is niet alleen een overblijfsel; Het is het kroonjuweel van de stad. Het staat nog steeds trots op de tijd, met ruïnes die verhalen uit voorgaande eeuwen fluisteren. Als je het overslaat, mis je het punt van het bezoek.
En als je een foto wilt – een foto van de stad die zich onder je uitstrekt en de zee ontmoet – is dit de enige plek die dat oplevert. Het uitzicht vanaf hier is ongeëvenaard.
Aankomst
Het kasteel ligt in de wijk Kale. Door de centrale ligging ben je nooit ver verwijderd van de actie, maar is klimmen wel onderdeel van de beleving.
* Adres: Kale Mah., 28100 Merkez/Giresunn Merkez/Giresunn
10. Kasteel Tirebolu
Even achtergelaten is het fort met uitzicht op het stadscentrum. Vervolgens gaat u westwaarts langs de kust van de Zwarte Zee naar het kasteel van Tirebolu.
Het is een heel ander beest. Giresunn Castle domineert de skyline, terwijl Tirebolu Castle aan de rand van de stad ligt en de ingang van een van de beroemdste steden van de regio bewaakt. Het gaat minder om het panoramische uitzicht over de stad en meer om de ruige, historische charme van de kuststrook.
Reizigers combineren dit vaak met een dagtocht naar Tirebolu zelf. Waarom? Omdat de stad beroemd is om twee dingen: walnoten en het kasteel. De ruïnes van het kasteel liggen op een heuvel en vormen een schril, mooi contrast met de groene boomgaarden beneden. Het is een rustigere halte. Minder druk. Sfeervoller.
Als u over de Zwarte Zee-snelweg rijdt, is dit een logische omweg. Als u in het stadscentrum wilt verblijven, is het een klein eindje rijden, maar de verandering van omgeving is de moeite waard. In minder dan een uur kunt u van de hoogten van de steden naar de kustsfeer van het platteland reizen.
De structuur zelf is gedeeltelijk verwoest, typisch voor die tijd, maar de omgeving is ongerept. Je kunt langs de overgebleven muren dwalen, uitkijken op de beboste heuvels en je de handelsroutes voorstellen die hier ooit passeerden. Het is niet zo prachtig als de belangrijkste citadellen van Anatolië, maar het heeft een rustige waardigheid.
Pak een tussendoortje in. Je kunt het beste genieten van het uitzicht vanaf Tirebolu met een walnoot in de hand. Letterlijk. De regio produceert enkele van de beste van het land. Het eten ervan terwijl je op oude stenen staat, voelt passend thematisch aan.
11. Giresunn-eiland (Adası)
Als je ooit door de kustplaats Giresun hebt gewandeld, heb je misschien de contouren van het kasteel van Tirebolu gezien, gevaarlijk gelegen op een klif die uit de zee steekt. Het is een plek die bezoekers uitnodigt om uit hun auto te stappen, op de wind te rijden en verliefd te worden op de gewaagde locatie. Jaarlijks komen er duizenden mensen naar kijken, en met goede reden. Dit is de beroemdste bezienswaardigheid in de regio en een duidelijke herinnering aan het strategische belang van de kust van de Zwarte Zee.
Ga naar het fort
Het kasteel ligt niet verborgen op een afgelegen bergweg. Het is daar, binnen handbereik en majestueus. Je kunt het vinden in Cintaşı Mahallesi langs Amiral Şükrü Okan Caddesi. Het exacte adres is nr. 68 in het postdistrict 28500 van Tirebolu. Het ligt aan de rand van een klif met direct uitzicht op het water. Het is absoluut een van de meest gefotografeerde plekken in Giresun omdat het contrast tussen de eeuwenoude rotsen en de brullende zee zo groot is.
9. Giresun Adasi
Maar het verhaal eindigt niet bij de kasteelmuren. Giresun Island ligt oprijzend uit het donkere water van de Zwarte Zee. Het is het enige grote eiland in het hele Turkse Zwarte Zeegebied, waardoor het een unieke bestemming is voor reizigers die op zoek zijn naar iets anders dan de typische kustwandeling.
Het eiland ligt op slechts ongeveer 2,5 kilometer van de haven van Tirebolu. Je hebt geen onderzeeër nodig om er te komen. Tijdens het toeristenseizoen zijn er regelmatig veerboten tussen het vasteland en het eiland. De reis zelf is kort, meestal 10-15 minuten, maar geeft je het gevoel alsof je de wereld achter je hebt gelaten. Wanneer je de oceaan oversteekt, verandert het landschap op het vasteland en wordt het eiland zelf duidelijker.
Waarom daarheen gaan? Dit is niet alleen een kwestie van nieuwigheid. De geschiedenis van het eiland dateert van vóór de oprichting van het kasteel. Oude bronnen beweren dat dit het heiligdom van Artemis was, en er zijn nog steeds ruïnes van oude kerken en kloosters in het gebied. Ook de vegetatie is hier anders. Het is dichter en wilder. Wandel over kronkelende paden door dennenbossen en steile kliffen.
De logistiek is eenvoudig. Veerboten vertrekken meestal vanaf de Tirebolu-pier, maar de frequentie kan variëren afhankelijk van het weer en de tijd van het jaar. In de zomermaanden rijden ze regelmatig. Buiten het seizoen moet u mogelijk langer wachten of contact opnemen met lokale operators. Het is verstandig om vroeg te komen. De boot raakt snel vol en de beste stoelen op het veerbootdek zijn gereserveerd voor de eerste aankomsten.
Wat is echt de moeite waard om te zien op dit eiland? De ruïnes zijn de grootste trekpleister, maar het meest indrukwekkend is de rust. Er zijn hier geen grote steden of luidruchtige resorts. Het enige geluid dat je hoort zijn de golven, de wind die door de bomen waait en af en toe een hondengeblaf. Hier kun je makkelijk een halve dag doorbrengen. Loop de cirkel. Zoek een plek om te lunchen en geniet van het uitzicht dat geen enkele kasteelmuur kan evenaren.
Perfect voor een bezoek aan Tirebolu zelf. U kunt ‘s ochtends het kasteel bezoeken en ‘s middags de veerboot naar het eiland nemen. Toch is er nog tijd om terug de stad in te gaan en de plaatselijke walnotentaart- en hazelnootwinkels te verkennen. Geniet van een bevredigende maar niet vermoeiende dagtocht
Hoewel Giresun in het Zwarte Zeegebied ligt, wordt het door de meeste toeristen over het hoofd gezien, vooral omdat het overschaduwd wordt door grotere namen. Maar het is de thuisbasis van een van de twee belangrijkste eilanden in de omgeving, en het hoofdeiland (kortweg Giresun Adası) is een soort tijdcapsule. In de zomer is het water vol. Buiten het seizoen zijn het alleen jij en de eeuwenoude steen.
Het eiland is verankerd door een fort dat uit de kust oprijst. Je kunt er vanaf het vasteland per boot komen. De reis is kort, maar de beloningen zijn enorm en hebben een historisch gewicht. Wat je aantreft als je aankomt, is geen ongerept resort. Je kijkt naar fragmenten. Muren. Torenbasissen. Het lied galmde over het afbrokkelende silhouet van het voormalige klooster.
Om daar te komen, is planning vereist. U moet een boot nemen vanuit de haven van Giresun. Afhankelijk van het weer kan het schema veranderen. Boten varen vaker tijdens de zomermaanden. In het voor- of najaar moet je misschien uren wachten of zijn er minder mogelijkheden. Controleer lokaal. Vertrouw niet op app-voorspellingen. Het maritieme ritme is hier ouder dan digitale timers.
Waarom Giresun een unieke Byzantijnse ruïne is
De ruïnes vertellen een verhaal van belegering en overleving. De muren van het fort staan nog steeds overeind en trotseren erosie en tijd. De toren rijst op uit het rotsachtige terrein en biedt uitzicht op de Zwarte Zee. Dit is geen themapark. Het is een archeologische vindplaats in een natuurlijke omgeving. De kloosters zijn minder intact, vaak alleen maar fundamenten en verspreide stenen, maar hun aanwezigheid markeert de spirituele geschiedenis van het eiland.
Je bewandelt deze paden met een gevoel van isolatie. Er zijn geen loketten. Geen rondleidingen tenzij u deze privé regelt. Dit is voor reizigers die het niet erg vinden om te verdwalen en de voorkeur geven aan stilte boven commentaar.
Toegang tot forten en kustruïnes
De enige manier om er te komen is per boot vanuit de stad Giresun. Er zijn ook privéboten beschikbaar, maar privéveerboten varen op vaste routes. De kosten variëren per seizoen en operator. Verwacht een bescheiden tarief te betalen voor de overtocht. Afdingen is niet gebruikelijk op lijnboten.
Zodra het pad naar het fort aan land is, is het goed gemarkeerd maar steil. Draag stevige schoenen. Het terrein is rotsachtig en op sommige plaatsen steil. Hoewel de muur zelf toegankelijk is, zijn bepaalde gebieden om veiligheidsredenen verboden terrein. De torens bieden een panoramisch uitzicht, vooral bij zonsondergang. Het licht kleurt de steen goudkleurig, dan rood en dan grijs.
Giresun Adası vergelijken met andere eilanden in de Zwarte Zee
In tegenstelling tot het meer ontwikkelde en toeristische eiland Marmara blijft Giresun Adası rauw. Er zijn geen luxe hotels. Er zijn geen drukke stranden. Alleen geschiedenis en natuur. Als u op zoek bent naar comfort, kijk dan ergens anders. Als u op zoek bent naar eenzaamheid en een tastbare verbinding met de Byzantijnse tijd, dan is dit de juiste plek.
De kloosters op het eiland zijn verspreid. Sommige liggen dicht bij de kust, andere liggen landinwaarts. Ertussen wandelen kost tijd. De paden zijn niet goed onderhouden. Gebruik een kaart. Blijf op de gemarkeerde paden, zodat je niet verdwaalt in de dichte begroeiing.
Wat u moet meenemen en wat u kunt verwachten
Breng water mee. Er zijn geen verkopers op het eiland. Breng een hoed mee. De zon weerkaatst op de steen en het water. Neem een camera mee, maar verwacht niet dat je perfecte foto’s maakt. De ruïnes zijn
7. Giresun Plajları
Als je al dagen rotsen beklimt of naar rotsforten staart, moet je resetten. De kustlijn van Giresun biedt die reset in schoppen. De Zwarte Zee heeft hier niet de turquoise helderheid als de Middellandse Zee, maar heeft een ruige, humeurige schoonheid die eerlijker aanvoelt.
De stranden zijn niet alleen maar stroken zand; het zijn toegangspoorten tot het rustige deel van het gebied.
Waar te gaan:
* ** Tirebolu-strand: Vlak bij het kasteel. Sommige gebieden zijn kiezelachtig en andere zijn zanderig. Perfect voor een snelle duik na het verkennen van het kasteel hierboven.
* Sülünova-strand: Iets zuidelijker gelegen. Er zijn minder mensen. Natuurlijker.
* Giresun Central Beach:** Gelegen in het centrum van de stad. Handig maar druk.
Wanneer te gaan:
De zomer (juni-september) is warm en geschikt om te zwemmen. Mei en oktober zijn goede maanden om te wandelen in plaats van te zwemmen. Het water is erg koud. Altijd.
Logistiek:
Tijdens het drukke seizoen is er een tekort aan parkeerplaatsen in Tirebolu. Vroeg aankomen. Of lopen. De weg langs de kust is zeer schilderachtig.
Wat je kunt verwachten:
De zee is ruw. Golven slaan hard. Dit is geen relaxed strand. Dit is een powerstrand.
Prijs:
De toegang is doorgaans gratis. Parasols en stoelen zijn beschikbaar tegen een extra vergoeding. Als u geld wilt besparen, neem dan uw eigen mee.
**Waarom gaan? **
Uitzicht op Giresun vanaf het water. De bergen vallen regelrecht de zee in. Het is dramatisch. Het is echt.
Hoe kom je er:
De busreis van het centrum van Giresun naar Tirebolu duurt ongeveer 45 minuten. Reguliere dienst. goedkoop.
Welk strand is het beste?
Het hangt af van wat je wilt. Is het stil? Sulünova. Toegankelijk? Centraal. Prachtig landschap? Tirebolu.
Is het het waard?
Ja. Als je de geschiedenis beu bent, ga dan naar zee. Het reinigt de ziel.
De zomer in Giresun draait niet alleen om bergen. Het gaat ook over het water. Als u een reis plant in de warmste maanden, wilt u de koele sfeer van de Zwarte Zee ervaren en de koele omhelzing van de Zwarte Zee ervaren.
De kustlijn biedt uitstel van de vochtigheid. Het is niet zo warm als de Middellandse Zee, maar je kunt heerlijk ontspannen in het verfrissende, heldere water. Het is een ander soort ontspanning. Breng minder tijd door in de zon en laat de stroming de vermoeidheid van het reizen wegspoelen.
De populairste attracties zijn goed onderhouden en gemakkelijk te vinden. Belediye Plajı en Jandarma Plajı staan bovenaan de lijst voor zowel de lokale bevolking als bezoekers. Ze staan centraal. Toegankelijk. Perfect voor een snelle duik of een volledige middag.
Maar de kust is veel meer dan dat. De kust van Giresun staat vol met kleine, rustige plekjes. Arif Kumaş Plajı biedt een iets meer ontspannen sfeer. Giresun Plajı ligt in het stadscentrum en is perfect als u niet ver van uw hotel wilt gaan. Tabya Plajı en Emniyet Plajı zijn ook permanente favorieten.
Verder richting de stad Tirebolu vindt u tirebolu Plajı. Het is de moeite waard om te rijden als je een andere omgeving wilt. Het water buiten voelt anders aan dan normaal. De lucht wordt scherper.
Dan zijn er de bergen.
Sis Dağı Yaylası
Laten we de zee achter ons laten. Ga het binnenland in. Stijgen.
Sis Dağı Yaylası of Sis Dağı Plateau is geen strandbestemming. Dit is een wereld verwijderd van de kust. Dit is waar het weer omslaat. Hier doet de ‘mistberg’ zijn naam eer aan.
Je kunt hier niet zwemmen. Je zult stilte vinden. Er is ook mist. Er zijn ook uitzichten die zich in het grijs verspreiden.
Dit is een hoogplateau. De lucht is dun. De dennenbossen zijn dicht. In de zomer wordt het een toevluchtsoord voor degenen die de kusthitte beu zijn. Nog koeler. Aanzienlijk koeler.
Om daar te komen heb je een plan nodig. De weg kronkelt. zij klimmen. Als u aan het rijden bent, neem dan de tijd. Het landschap verandert elke kilometer. De dichte kustvegetatie maakt geleidelijk plaats voor open graslanden, vervolgens voor rotspartijen en uiteindelijk voor de vlakte zelf.
Timing is hier belangrijk. Je kunt in de zomer gaan, ja. Maar de echte magie vindt plaats als het weer verandert. Zomerstormen komen snel opzetten en bedekken het plateau met dikke mist. Het is desoriënterend. Het is prachtig. Dat is precies waarom mensen hierheen komen.
Als u op zoek bent naar een plek om te wandelen, dan is dit de plek. De paden zijn niet verhard. Het zijn onverharde wegen die door weilanden en bossen lopen. bekleding. Als de zon ondergaat, daalt de temperatuur snel. Zelfs in juli kunnen de nachten koud zijn.
Is het de moeite waard om van de kust af te wijken? Alleen als je beide wilt. De Zwarte Zee en de Zwarte Bergen. Eén is vloeibaar. Eén is solide. Beiden maken deel uit van Giresun.
De meeste reizigers kiezen er slechts één. Strandgangers blijven dicht bij het water. De wandelaars gaan naar boven. Weinigen doen beide
Als u de beroemdste berg van Giresun passeert, leidt u rechtstreeks naar Sis Dağı (berg Sis), het belangrijkste kenmerk van het landschap van het gebied. Hoewel vaak wordt gezegd dat het uitzicht vanaf de top adembenemend is, is het ook belangrijk om onderscheid te maken tussen de berg zelf en het gelijknamige fort. Het beroemde kasteel van Giresun ligt eigenlijk bovenop een andere berg, maar de panoramische ervaring is vergelijkbaar en geeft je het gevoel alsof je op wolken loopt.
Ga naar de top van Sis Dağı
Sis Dağı ligt in de wijk Görele in Giresun. Het is een van de hoogste bergen in de regio en heeft uitdagend terrein voor degenen die proberen deze te beklimmen. Het topplateau is een populaire bestemming, vooral in de zomer.
Waarom komen toeristen hier in juni en juli massaal naartoe? Dit komt door de jaarlijkse festivals die op het plateau worden gehouden. Deze evenementen transformeren het hooglandlandschap in een knooppunt voor lokale cultuur, eten en gemeenschapsbijeenkomsten. Timing is alles, vooral als je een uitstapje naar een feestje plant.
Toegangspunt : De meest praktische manier om toegang te krijgen tot de basis van Sis Dağı is via Yesildere Village van Görele. Van daaruit kunt u lokaal vervoer regelen of beginnen met klimmen, afhankelijk van uw voetconditieniveau en de huidige trailomstandigheden.
5. Gölyanı Jaïrus
Na het verlaten van de steile hellingen van Sis Dağı is de volgende bestemming op de lijst Gölyanı Yaylası. In tegenstelling tot de levendige festivalsfeer van de buurlanden biedt dit plateau een ander soort rust.
Gölyanı ligt in de regio Bulancak en is dus beter toegankelijk voor dagwandelaars dan de afgelegen hooglanden. Het gebied is vernoemd naar een charmant meertje omgeven door groene weilanden. Dit is een ideale locatie.
- Vreedzame picknick : de gebieden zijn meestal iets kleiner dan op het Sis Dağı-festival.
- Wilde bloemen bekijken : van de late lente tot de vroege zomer zijn de hellingen bedekt met inheemse bloemen.
- Wandelen : korte, overzichtelijke paden slingeren door de dennenbossen rondom het plateau.
Sis Dağı trekt veel toeristen met zijn activiteiten, terwijl Gölyanı mensen aantrekt die op zoek zijn naar een rustige verbinding met de natuur. Het is ongeveer 1 uur rijden vanaf het centrum van Giresun, afhankelijk van het verkeer. Parkeer uw auto vlakbij het centrum van het dorp en loop naar het meer waar de omliggende bergen weerspiegeld worden in het water.
Het is vermeldenswaard dat de service van Gölyanı eenvoudig is. Breng water en snacks mee, want er zijn beperkte verkopers ter plaatse. De charme van deze plek ligt niet in de luxe voorzieningen, maar in de ongerepte natuur.
Reizigers die het meeste uit hun tijd in Giresun willen halen, kunnen een bezoek aan Gölyanı combineren met een bezoek aan Sis Dağıg voor een veelzijdige ervaring. Eén biedt culturele onderdompeling en uitzicht op grote hoogte. De andere biedt uitzicht op de hooglanden terwijl je jezelf onderdompelt in de cultuur. De andere is een vredig strandreservaat. Beide zijn must-sees voor iedereen die de geografische diversiteit van het Zwarte Zeegebied wil begrijpen.
De wegen naar deze hooglanden kunnen smal en bochtig zijn. Rijd voorzichtig, vooral als er mist is, wat gebruikelijk is in de regio.
De lucht is hier niet alleen koel. Het voelt alsof het je schoonveegt.
Het Goryanu-plateau staat op de bucketlist van bijna elke Zwarte Zee-reiziger, en met goede reden. De zomerhitte zal snel afnemen, maar er komt meer bij kijken dan alleen maar de hoogten beklimmen om aan de zomerse hitte te ontsnappen. Dit is het landschap zelf. Zodra ik uit de auto stapte, zag ik midden op het plateau een donker meertje omgeven door donkergroene weide. De landschappen zijn uitgestrekt, de stilte zwaar en de sfeer is ontworpen om de hartslag te vertragen.
Om er te komen, is enige inspanning vereist, of op zijn minst een bepaalde route. Als u autorijdt, moet de navigatie nauwkeurig zijn. Je bezoekt het dorp Derindere, dat deel uitmaakt van het Yağlıdere-district in de provincie Giresun. De weg slingert door dichte bossen en steile kliffen. Dit is niet rijden op de snelweg. Dit is een autoroute die concentratie vereist, met onderweg watervallen en rotspartijen. Als we eindelijk aankomen, is het een korte maar steile klim van het dorp naar het plateau zelf.
Waarom Gölyanı opvalt in Giresun
De meeste hooglandlocaties in Turkije hebben grazende dieren en eenvoudige houten huizen. Goryanu is uniek vanwege zijn centrale waterpartij. Het meer is niet erg groot, maar dat verankert de hele ervaring. Het duurt ongeveer 20 minuten lopen. Het water is vaak kalm en weerspiegelt perfect het omringende dennenbos, waardoor het moeilijk is om te zeggen waar de lucht ophoudt en waar het land is.
Logistiek gezien is dit voor de meeste mensen een dagbestemming, maar het is ook mogelijk om in een nabijgelegen dorp te overnachten. Het weer is onvoorspelbaar. Als je het in de hitte van de Giresun-hitte bakt, zal het snel koken. Dan komen de wolken binnendrijven, daalt de temperatuur met 10 graden en hangt er een dun laagje mist aan de bomen. bekleding. elke keer.
De rit van het stadscentrum van Yağlıdere naar Derindere duurt ongeveer 40 minuten over kronkelende bergwegen. Als u met het openbaar vervoer reist, moet u een dolmus (gedeelde minibus) van Yağlıdere naar Derindere nemen en dan een lokale route volgen of het laatste stuk naar het plateau wandelen. Taxi’s zijn beschikbaar in Derindere, maar zijn duur en onbetrouwbaar. Plan om vóór halverwege de middag aan te komen als je het beste licht voor foto’s wilt vastleggen. ‘s Ochtends schijnt de zon op de oostelijke hellingen en ‘s avonds blijft het plateau in de schaduw.
Kümbet-plateau: volgende bestemming
Net als je denkt genoeg van de Hooglanden te hebben gezien, bereik je het volgende herkenningspunt.
4. Kumbet Jaïrus
Kümbet Yaylası is meer dan alleen een naam. Het is een beschrijving. Het woord betekent ‘koepel’ en verwijst naar de unieke koepelvormige rotsformaties en historische structuren die in het landschap te vinden zijn. In tegenstelling tot het open, meergerichte landschap van Gölyanı, voelt Kümbet eeuwenouder en ruiger aan.
Dit plateau ligt op korte afstand op dezelfde algemene as als de Giresun-hooglanden en wordt gewoonlijk via een soortgelijke route via Yağlıdere bereikt. Het is minder ontwikkeld dan sommige zuidelijke regio’s. Er zijn hier minder toeristenvallen.
Vertel me de waarheid. Als je naar Giresun reist voor meer dan alleen het proeven van de beroemde hazelnoten, ben je waarschijnlijk op zoek naar grote hoogte. De hoge plateaus (yaylalar ) zijn meer dan alleen een toeristische optie. Zij zijn de belangrijkste gebeurtenis. Ze bepalen het landschap, het klimaat en waarom mensen ontsnappen aan de hitte van de kust.
Tussen de groene tapijten die in de lucht zweven, neemt Kümbet Yaylası een bijzondere plaats in. Het is meer dan alleen een stip op een kaart. Het is een uitgestrekt land vol groen dat onaangetast lijkt door de tijd. Hoewel sommige vlakten ruig en moeilijk te navigeren zijn, biedt Kümbet een gemakkelijke manier om het leven op grote hoogte te ervaren. Dit is de plek om uw gezin mee te nemen. Je brengt deze opvattingen naar voren omdat ze zo verbluffend zijn dat ze bijna kunstmatig aanvoelen, maar toch volkomen reëel.
Aankomst in Kümbet Yairas
Om daar te komen vergt enige inspanning, maar de reis maakt deel uit van de beloning. Het toegangspunt loopt door Kümbet Village, dat als toegangspoort fungeert. Vanaf de hoofdweg moet je door het Dereli -gebied gaan en de laatste klim naar de provincie Giresun beklimmen. De wegen zijn kronkelig en het bergachtige terrein is typisch voor het Zwarte Zeegebied. Deze tocht stelt niet alleen je geduld op de proef, maar biedt tijdens het klimmen ook een panoramisch uitzicht op de vallei beneden.
“Kümbet Yaylası is meer dan alleen een object, het is een verandering van perspectief.”
Wanneer je aankomt, zul je geschokt zijn door de uitgestrektheid van het plateau. Het is uitgebreid. Je kunt urenlang wandelen, de weilanden doorzoeken en de wolken over de verre bergen zien rollen. Het is perfect voor picknicks, fotoshoots of gewoon niets doen als de lucht dunner en kouder wordt.
Paşakonağı Yaylası: De volgende klim
Als Kümbet een vriendelijke reus is, is Paşakonağı zijn wilde neef. Dit plateau wordt beschouwd als de volgende grote bestemming op de toeristische ranglijst van de regio en heeft nog meer bezienswaardigheden.
Hoewel Kümbet bekend staat als een toegankelijk en gezinsvriendelijk plateau, fascineert Paşakonağı Yaylası bezoekers met zijn rustieke en ruige schoonheid. Het is minder ontwikkeld en authentieker. Er zijn hier weinig voorzieningen, dus je moet voorbereid zijn. Breng alstublieft uw eigen eten mee. Breng uw eigen water mee. Isolatie is de sleutel.
De route naar Paşakonağı omvat meestal smalle wegen en steile heuvels. Het is een populaire plek voor mensen die willen ontsnappen aan de drukte die zich vaak verzamelt bij populaire attracties. De stilte hier is diep. De lucht is fris en ruikt naar dennenbomen en vochtige aarde.
Reizigers vergelijken de twee vaak. Kümbet is perfect voor een ontspannen weekendje weg. Paşakonağı is een plek voor avonturiers die willen ontsnappen aan de drukte van het moderne leven. Beide plateaus zijn belangrijk als je een volledige route rond de hooglanden van Giresun plant. De rit hiertussen kan enige tijd duren, afhankelijk van de wegomstandigheden en het weer, dus plan uw route flexibel.
Wat zoek je in de hooglanden? Comfort en uitzicht? Of eenzaamheid en avontuur? Uw antwoord zal bepalen welke u als eerste prioriteit geeft.
Karagöl Dağları en plateau
Als je voor een kort verblijf in Paşakonağı bent, is Karagol de plek om naartoe te gaan. Een van de populairste attracties van Giresun, maar om een heel andere reden. Je kunt hier echt kamperen. Het is een waardevolle manier om onder de sterren te slapen, wakker te worden en de mist over het meer te zien verspreiden en de kou van de bergen van de Zwarte Zee te voelen.
Aardrijkskunde is dramatisch. Karagol ligt in het grensgebied van Trabzon en maakt deel uit van het Karagöl-Sera Nationaal Park. Het meer zelf is prachtig, donker en diep, omgeven door weelderige bossen. Maar de echte attractie is het plateau erboven. In de zomer verandert de weide in een zee van wilde bloemen. De lucht is fris. De stilte is zwaar.
Hoe bereikt u Karagöl Dağları
Het kost moeite om daar te komen en daarom zijn er minder mensen dan in Zuid-Turkije.
Met de auto:
De standaardroute start vanuit het centrum van Giresun. Ga naar Bulancak en neem de weg naar Şebinkarahisar. Het laatste stuk is een steile onverharde weg. Het is niet verhard. Het is niet breed. Een voertuig met goede speling is vereist. Een SUV is veiliger, maar let op de rotsen en rijd langzaam, een duurzame sedan is prima. De rit vanuit Giresun duurt ongeveer 3-4 uur, afhankelijk van de wegomstandigheden en het weer.
Als u gebruik maakt van het openbaar vervoer:
Er is geen directe bus naar het meer. Neem de bus naar Şebinkarahisar. Van daaruit moet je een lokale taxi of een gedeelde jeep regelen. Deze vluchten vertrekken in de ochtend en keren terug in de late namiddag. Het schema is erg strak. Als je de terugreis mist, zit je vast. Plan dienovereenkomstig.
Waar te verblijven en wat mee te nemen
In tegenstelling tot Paşakonağıg heeft Karagöl eenvoudige kampeerfaciliteiten. Er zijn enkele hutten aan het meer, maar die zijn heel eenvoudig. Er is geen elektriciteit. Er is geen warm water. Neem je eigen slaapzak mee. De grond is oneffen. Stel dat u uw tent op gras of aarde opzet.
Als je niet wilt kamperen, is de dichtstbijzijnde stad, Şebinkarahisar, een goede optie. Er zijn hotels, maar het ligt ver van het meer. De helft van uw reis besteedt u aan transit. De meeste reizigers gaan kamperen. Dit is de enige manier om het plateau ten volle te ervaren.
Waarom Karagol een omweg waard is
- Meer: Het water is erg koud. Het is duidelijk. Op een rustige dag zijn de weerspiegelingen van de bergen perfect.
- Wandelen: Het pad leidt naar een ander kleiner meer, Lake Sera. De wandeling duurt ongeveer 2 uur. Het hoogteverschil is steil. Het landschap is het zweet waard.
- De Flora: Bloemen bloeien op het plateau in juli en augustus. Wilde tulpen, irissen en klaprozen bedekken de hellingen. Het is de droom van elke fotograaf.
- De stilte: Geen verkeerslawaai. Er is geen mobiele service. Alleen de wind en de vogels.
Praktische tips voor bezoekers
- Weer: Verander onmiddellijk. Zonnig rond de middag kan rond 14.00 uur overgaan in regen. Breng lagen aan. Regenkleding is verplicht.
- Benodigdheden: Er is daar geen winkel
Je zag Giresun pas toen je daar naar boven klom. Sla het kustverkeer en de hazelnootboomgaarden over. Ga naar het Karagolgebergte waar de lucht ijl is. Deze bergen zijn niet alleen hoog, maar vormen ook de ruggengraat van enkele van de meest spectaculaire zomerweiden in de regio. Als u een reis plant, moet u weten dat dit gebied een doolhof is van Oba, traditionele herderdorpjes gelegen op de heuvels. ze zijn erg stil. Ze zijn robuust. Zij zijn de echte bestemming.
Het kroonjuweel is de berg Karagol zelf, die een hoogte bereikt van 3.107 meter. Maar het gaat niet alleen om het bereiken van de top. Richt op die schaduw. Aygır Gölü ligt aan de voet van de berg in het Alpenbekken. Deze opvatting is bedrieglijk. Het lijkt op een schilderij totdat je op de rotsachtige kust staat en de mist uit het water ziet opstijgen. Neem gerust een kijkje voordat u vertrekt. Zie het echt. Want als mensen zoiets zien, wordt de rest van de wereld minder scherp.
Trektocht naar Kuzalan en Mavigöl
De reis wordt interessanter naarmate je richting de westkant van de berg gaat. Hier verandert het landschap van open weilanden naar dichte bossen en watervallen. In lokale gidsen verschijnen vaak twee namen: Kuzalan Şelalesi en Mavigöl.
Kuzalan Falls is geen toeristisch. Dit is een wandeltocht. Het ligt diep in het bos en is bereikbaar via een kronkelend pad tussen beuken en sparren. Het water valt gewoon niet. Het brulde over de met mos bedekte rotsen en verdween zo in de kou dat het je adempoel stal. Het is een rustige plek.
Het nabijgelegen Mavigöl (Blauwe Meer) doet zijn naam eer aan. Het water heeft een doordringende, onnatuurlijke blauwe kleur, waarschijnlijk vanwege het mineraalgehalte en de diepte. Het is kleiner dan Aygır Gölü, maar heeft een meer intieme sfeer. De lucht is fris en in juli en augustus kun je hier zwemmen. Er zijn steile hellingen rond het meer, dus het voelt afgelegen, ook al ben je daar niet de enige.
“Als je op zoek bent naar een spannende maar rustige dagwandeling, zoek dan niet verder dan het Kuzalan-watervalpad.”
Logistiek: hoe de hoge plateaus te bereiken
Om hier te komen, moet je je mindset veranderen. Bussen vanuit het centrum van Giresun brengen je naar een heuvelachtig gebied, maar je moet een lokale minibus (dolmuş) nemen of een chauffeur inhuren om over onverharde wegen te navigeren. De weg is erg smal. Nachtverlichting is zeer slecht. Rijd langzaam.
De beste tijd om te bezoeken is van juni tot september. Vóór juni smolt de sneeuw en waren de wegen modderig. Vanaf september brengen herders hun kuddes naar beneden en zijn de wegen gesloten voor de winter. Als u in juli op bezoek gaat, kunt u warme dagen en koude nachten verwachten. Verpak lagen. Altijd.
Wat moet je opnemen en wat moet je weglaten
Neem geen dure stadssneakers mee. Je hebt wandelschoenen nodig die duurzaam zijn en goede grip hebben. Het terrein is ruig en ruig. Neem een hoofdlamp mee. Er is geen mobiele telefoondienst in het bovenste Oba-gebied
Plaatsen die nog niet zijn gebrandmerkt met massatoerisme worden vaak over het hoofd gezien. Mavi Göl, plaatselijk bekend als Kuzulan Şelalesi, past in deze categorie. Tegenwoordig is het een geheim dat wordt bewaard door de lokale bevolking en occasionele wandelaars. Maar als u op zoek bent naar een bestemming die niet aanvoelt als een pretpark, dan is dit de plek.
Het water is erg blauw en ziet er synthetisch uit. Dat is het eerste dat je verbaast. Een andere is stilte. Of beter gezegd: water dat over rotsen spoelt in een vallei, kilometers ver van de dichtstbijzijnde stad.
Veel reizigers missen deze plek omdat het niet aan de belangrijkste toeristische routes ligt. Maar voor degenen die het vinden, zal het een permanente bladwijzer worden in hun reisherinneringen. Het is het soort plek waar je langer wilt blijven dan je had gepland. Uiteindelijk maak je honderden foto’s. Probeer de schaduw in het water te vangen. Zet dan de camera neer en ga zitten.
Hoe kom je in Kuzulan Şelalesi?
Het kost wat moeite om hier te komen, maar dat is een deel van de charme. Dit is geen drive-through-attractie. Deze coördinaten leiden naar het district Dereli in Giresun, specifiek naar Pınarlar Village.
Deze route gaat langs de Giresun – Shebinkarahisar weg. Als je een navigatie-app gebruikt, zoek dan naar het adres: 28950 Pınarlar Köyü/Dereli/Giresun.
Je hebt een voertuig nodig dat op wegen kan rijden. Het grootste deel kun je met een gewone auto rijden, maar het laatste stuk naar de waterval en het meer vergt voorzichtig rijden. De wegen kunnen smal zijn. Het kan krom zijn. Het trottoir is niet altijd in perfecte staat. Maar het landschap onderweg – groene heuvels, verspreide dorpjes en veranderende lichten – maakt de rit onderdeel van de ervaring.
Waarom nu Mavi Göl bezoeken?
Mogelijkheden om dergelijke plaatsen te bezoeken worden beperkt totdat de situatie verandert. Kuzulan Şelalesi bevindt zich momenteel op deze goede plek. Het is niet druk. Je vindt hier een rustig plekje aan het water zonder dat je hoeft te vechten om ruimte. Met weinig infrastructuur blijft de natuurlijke schoonheid intact.
Stel je voor dat je op de rand staat. Het water is donkerblauw. Het contrast met het omliggende groene bos is opvallend. De lucht is koel. De geluiden van de stad verdwijnen. Jij bent alleen jij, het water en de bomen.
Dit is niet een plek waar je zomaar een foto maakt en weggaat. Dit is een plek waar je niet meer weg wilt. Ademen. Realiseer je hoe klein je bent in het grote geheel van dingen.
Wat te verwachten
Dit meer wordt gevormd door een waterval, vandaar de dubbele naam. Het water stroomt continu, waardoor een natuurlijk zwembad ontstaat. De watertemperatuur is zelfs in de zomer koud. Als u van plan bent om te zwemmen, wees dan voorbereid. Het is verfrissend, maar niet voor bangeriken.
Fotografen kunnen hier eindeloze hoeken vinden. Het licht verandert gedurende de dag. Het ochtendlicht is zacht en diffuus. Het middaglicht zorgt voor een levendig contrast. Zonsondergangen zijn dramatisch en kunnen het water in goud- en blauwtinten schilderen.
Er zijn geen winkels
