Reizen is rommelig. Op dit moment lijkt het alsof er vier afzonderlijke vuren tegelijk branden. Een reguleringsoorlog in de lucht. Cruiseschepen proberen minder op drijvende casino’s te lijken en meer op milieuhelden. Een klein Afrikaans eiland dat probeert de volgende voetbalhotspot te worden. En Turkije bouwt reissoftware die echt werkt, omdat het geen keus heeft.
Luchtvaartmaatschappijen willen uw aandacht terug
De regering-Trump wil de regels uit het Obama-tijdperk inzake transparantie van vliegtickets ongedaan maken. De logica is dun. Misschien dunner dan de vulling van die goedkope touringcarstoelen. Luchtvaartmaatschappijen geven de voorkeur aan à-la-carteprijzen waarbij de uiteindelijke kosten verborgen blijven totdat de creditcard de terminal bereikt.
Het is een verstoppertje met je geld.
Regelgevers zeggen dat je vooraf de volledige prijs moet zien. Vervoerders zeggen dat het de concurrentie verstikt. Je zegt dat het voelt als een val.
Wie heeft gelijk? Jij. Blijkbaar.
Maar het beleid beweegt met horten en stoten. Eén jaar lang houden ze zich vast. Het jaar daarop lieten ze los. De chaos op het gebied van vliegtickets waarmee u elke keer dat u een vlucht boekt, te maken krijgt, gaat niet snel. Het zal alleen maar van smaak veranderen.
Cruises zijn niet alleen maar feestjes meer
MSC Cruises probeert iets anders. Bij privé-eilanden ging het vroeger om exclusiviteit. Nu gaan ze over natuurbehoud. MSC herziet hun eilanden door een lens van oceaangezondheid en gemeenschapsondersteuning.
Waarom?
Omdat gasten het beu zijn om zich een plaag van toeristen te voelen. Mensen willen differentiatie die daadwerkelijk iets betekent. Geen snellere drankservice. Maar er was een reden om aan te nemen dat hun reis het strand waarop ze zaten niet verwoestte.
Op natuurbehoud gerichte ontwikkeling wordt een onderscheidende factor. Als je investeert in de lokale gemeenschap, wordt het eiland een verhaal dat de moeite waard is om te vertellen. Als je beton en cocktails gewoon dumpt, wordt het een klacht.
Het is slimme marketing verpakt in goede bedoelingen. Is het echt? Waarschijnlijk niet volledig. Maar het werkt.
Kaapverdië staat op de kaart
Cabo Verde schreef WK-geschiedenis. Reizigers merken het. De eilandnatie trekt jaarlijks ongeveer 1,2 miljoen bezoekers. De meeste komen uit Europa. Ze arriveren in all-inclusive blokken. Voorspelbaar. Efficiënt. Niet spannend? Misschien.
Dit zal niet van de ene op de andere dag veranderen. Europeanen regeren nog steeds de selectie. Maar er vindt een verschuiving plaats aan de Amerikaanse kant van de Atlantische Oceaan. Veel Amerikanen kunnen Cabo Verde nog steeds niet op de kaart plaatsen. Ze hebben er nog nooit van gehoord. Het WK brengt daar verandering in.
Plotselinge herkenning leidt tot nieuwsgierigheid. Nieuwsgierigheid leidt tot boekingen.
