Saurimo położone jest na wzgórzu. Wysokość nad poziomem morza – 3557 stóp. Jeśli wolisz system metryczny, jest to 1084 metry. Powietrze tutaj jest rozrzedzone. Wydaje się ostrzejszy.
To nie jest pułapka turystyczna, do której jesteś przyzwyczajony. To miasto garnizonowe. To jest centrum rynku.
Jeśli planujesz wycieczkę do północno-wschodniej Angoli, to miejsce może nie znajdować się na Twojej liście priorytetów. Ale nie można tego zignorować. To węzeł logistyczny. Miejsce na relaks.
Z biegiem czasu zmieniała się także nazwa miasta. Został on nadany na cześć Enrique de Carvalho. Był portugalskim odkrywcą. Odwiedził te okolice w 1884 roku i nawiązał kontakt z ludami Lunda.
Saurimo służyło jako garnizon wojskowy do 1918 r., kiedy to stało się centrum administracyjnym dawnej dzielnicy Lunda
Miasto rozwinęło się ze stacji wojskowej. W 1918 roku stał się ośrodkiem administracyjnym. To miasto zostało założone w 1956 roku. W czasie portugalskich rządów kolonialnych zbudowano tu bazę lotniczą.
Co ludzie kupują i sprzedają?
Kukurydza. Maniok. Fasola. Ziemniak.
Te jadalne rośliny można znaleźć na lokalnych rynkach. Lokalny przemysł przetwarza te produkty rolne. Nie jest to najnowocześniejsza technologia. To bardzo praktyczne.
Prawdziwa historia jest taka, jak tam dotarliśmy.
Możesz polecieć na lotnisko Saurimo. Albo pojedź samochodem. Droga biegnie dalej na południe do Lueny. Pociąg Benguela odjeżdża z Lueny. Jest to najważniejszy węzeł komunikacyjny w Angoli.
Populacja rośnie. W 2014 roku szacowana populacja wynosiła 393 000 osób.
Dlaczego iść?
Saurimo jest przystankiem w podróży pomiędzy wybrzeżem a głębią kraju. Jest tu bardzo cicho. To miejsce jest historyczne. Znajduje się na wzgórzu.
Imperium Lunda ukształtowało ten region. Historia została zachowana. Nie ma tu neonów. Znajdziesz skały i ziemię. Znajdź drogę do kolei.
To jest przystanek. To nie jest ostateczny cel.
Ale czasami najważniejszą rzeczą jest przestać.
