Er is een nieuw front ontstaan in de voortdurende strijd om immigratiehandhaving: budgethotels. In de Verenigde Staten richten activisten zich agressief op instellingen die vermoedelijk immigratie- en douanehandhavingsagenten (ICE) huisvesten, terwijl rechtse groeperingen tegelijkertijd hotels onder druk zetten die weigeren diensten te verlenen aan de federale wetshandhaving.
Oplopende spanningen bij hotelketens
Het conflict is vooral hevig op franchiselocaties binnen grote ketens als Hilton en Marriott. Deze onafhankelijke eigendommen, vaak gerund door immigrantenondernemers, bevinden zich midden in escalerende protesten. Activisten gebruiken tactieken zoals luide, ontwrichtende demonstraties buiten hotels, inclusief fluiten, trommelen en met potten en pannen in de nacht slaan. Extremere acties zijn onder meer het overnemen van hotellobby’s en het massaal annuleren van reserveringen om de bedrijfsvoering te verstoren.
Druk van activisten en georganiseerde boycots
Groepen als de Sunrise Movement coördineren deze inspanningen openlijk, met als doel hotels financieel onder druk te zetten om ICE-agenten te weigeren. Volgens de uitvoerend directeur van de organisatie, Aru Shiney-Ajay, is het doel om aan te tonen dat het ondersteunen van ICE een groter economisch risico met zich meebrengt dan enig potentieel voordeel. Deze strategie is gebaseerd op publieke schande, georganiseerde boycots en het opzettelijk verstoren van hotelboekingen.
Tegendruk van rechtse groepen
De situatie wordt verder gecompliceerd door conservatieve beïnvloeders die actief een beroep doen op hotels waarvan wordt aangenomen dat ze diensten aan ICE-agenten weigeren. Dit zorgt voor een tegenreactie van een ander deel van de bevolking, waardoor er nog meer druk ontstaat op hoteleigenaren.
Dit escalerende conflict benadrukt de diepe polarisatie rond immigratiehandhaving, en de groeiende bereidheid van beide partijen om zich rechtstreeks te richten op bedrijven die worden gezien als medeplichtig aan de agenda van hun tegenstander. De financiële implicaties voor kleine hoteleigenaren, vooral degenen die zelf immigranten zijn, blijven een belangrijk maar vaak over het hoofd gezien gevolg van deze acties.
