Delta Air Lines heeft een aantal exclusieve voordelen voor leden van het Congres tijdelijk opgeschort vanwege de aanhoudende gedeeltelijke sluiting van de overheid, maar wetgevers genieten nog steeds aanzienlijke voordelen ten opzichte van reguliere reizigers. De luchtvaartmaatschappij heeft haar VIP-luchthavenescortediensten, Red Coat-assistentie en versnelde omboekingshulp stopgezet – extraatjes die vaak werden gebruikt door politici die door steeds chaotischer wordende veiligheidslijnen navigeren, veroorzaakt door onderbetaalde TSA-werknemers.
De speciale ‘Delta Desk’ voor overheidsreizen blijft echter operationeel en blijft boekingen, last-minute wijzigingen en vluchtreserveringen afhandelen die verband houden met congresschema’s. Dit toont aan dat hoewel enkele zichtbare voordelen zijn verwijderd, er aanzienlijke privileges blijven bestaan.
De maatregel van de luchtvaartmaatschappij wordt algemeen gezien als een symbolisch gebaar – ‘deugdsignalering’, zoals sommige waarnemers het uitdrukten – en niet als een fundamentele verandering in de manier waarop wetgevers worden behandeld. De realiteit is dat luchtvaartmaatschappijen nauwe relaties onderhouden met het Congres vanwege de strenge regelgeving in de sector en de afhankelijkheid van belastingsubsidies voor luchthavens, luchtverkeersleiding en routeondersteuning.
Belangrijkste voordelen die overblijven:
- Overheidscontracttarieven: Wetgevers profiteren van volledig restitueerbare tickets zonder wijzigingskosten, die op het laatste moment beschikbaar zijn.
- Meerdere reserveringen op dezelfde dag: Congresleden kunnen meerdere vluchten op dezelfde dag boeken om beschikbaarheid te garanderen, een praktijk die niet beschikbaar is voor het grote publiek.
- ** Prioritaire heraccommodatie: ** Wanneer vluchten worden verstoord, worden wetgevers vóór andere passagiers omgeboekt, hoewel Delta nu beweert dat dit in plaats daarvan gebaseerd zal zijn op de SkyMiles-status.
- Gecompenseerde elitestatus en upgrades: Hoewel dit niet universeel is, ontvangen sommige politici een gratis elitestatus en upgrades, vaak gekoppeld aan politieke gunsten.
De omvang van deze voordelen wordt vaak over het hoofd gezien, maar de prikkels voor luchtvaartmaatschappijen om de goodwill van het Congres te cultiveren zijn duidelijk: ze zijn afhankelijk van gunstige wetgeving en overheidsfinanciering. Luchtvaartmaatschappijen lobbyen effectief op een gemakkelijke manier en bieden wetgevers voordelen waar de gemiddelde burger geen toegang toe heeft.
De praktijk gaat verder dan luchtvaartmaatschappijen. Luchthavenautoriteiten en zelfs de TSA zelf bieden soms speciale maatregelen aan politici, waardoor ze in de gunst komen bij degenen die hun budgetten en toezicht controleren. Verborgen VIP-kamers, zoals de exclusieve protocollounge van de Admirals Club van American Airlines, demonstreren verder de ongelijkheid in behandeling.
Deze situatie is niet nieuw. Voorbeelden uit het verleden zijn onder meer luchtvaartmaatschappijen die routes afstemmen op specifieke politici, zoals United die een privévlucht aanbiedt aan een voorzitter van de havenautoriteit in ruil voor beleidsvoordelen. De geschiedenis is duidelijk: de machthebbers krijgen een voorkeursbehandeling, vaak ten koste van gewone reizigers.
Het gaat niet alleen om comfort; het gaat over verantwoordelijkheid. Wanneer wetgevers worden afgeschermd van de realiteit van het vliegverkeer waarmee hun kiezers worden geconfronteerd, missen ze de prikkel om systemische problemen op te lossen. Pogingen om wetgevers vrij te stellen van TSA-lijnen zijn mislukt vanwege publieke reacties, maar het onderliggende probleem van ongelijke toegang blijft bestaan.
Uiteindelijk is de relatie van de luchtvaartsector met het Congres transactioneel. Wetgevers ontvangen voordelen in ruil voor politieke invloed, en de belastingbetalers betalen de rekening. Deze regeling versterkt het idee dat de regels anders zijn voor degenen die aan de macht zijn, waardoor een systeem ontstaat waarin privilege prevaleert boven eerlijkheid.
