Aer Lingus zal waarschijnlijk zijn langeafstandsvluchten van Manchester (MAN) naar bestemmingen als New York (JFK), Orlando (MCO) en Bridgetown (BGI) stopzetten. De luchtvaartmaatschappij is na 31 maart 2026 feitelijk gestopt met het verkopen van tickets voor deze routes, en beschouwt deze stap als een reactie op de ‘onzekerheid’, terwijl ze tegelijkertijd gespannen contractonderhandelingen voert met haar stewardessen uit Manchester.
Achtergrond: uitbreiding en huidige uitdagingen
In 2021 lanceerde Aer Lingus een transatlantische dienst vanuit Manchester, met als doel te profiteren van wat zij beschouwde als een onderbediende markt. De vervoerder, onderdeel van de IAG-groep maar geen formeel lid van de oneworld-alliantie, probeerde zijn joint venture-status te benutten om zijn langeafstandsnetwerk uit te breiden. De operatie in Manchester heeft sindsdien echter met aanzienlijke turbulentie te kampen gehad.
Arbeidsgeschillen en financiële prestaties
De beslissing van de luchtvaartmaatschappij komt op het moment dat zij onderhandelt met ongeveer 200 stewardessen uit Manchester die hogere loonsverhogingen en betere arbeidsomstandigheden eisen. Aer Lingus bood een loonsverhoging van 9% aan, maar de werknemers wezen dit af vanwege de stijgende kosten van levensonderhoud. Het geschil heeft geleid tot stakingen, verstoring van de activiteiten en twijfel over de duurzaamheid van de basis. Het bedrijf heeft ook verklaard dat vluchten vanuit Manchester ondermaats presteren in vergelijking met routes vanuit Ierland, waaronder Dublin (DUB) en Shannon (SNN).
De strategische dubbelzinnigheid
Aer Lingus heeft de vluchten niet expliciet geannuleerd, maar heeft er in plaats daarvan voor gekozen om de boekingen stop te zetten als een manier om “de verstoring voor de klant tot een minimum te beperken” mocht de basis in Manchester sluiten. Deze aanpak is ongebruikelijk, omdat het stopzetten van de verkoop in wezen de ondergang van de routes garandeert, terwijl de luchtvaartmaatschappij onmiddellijke publieke reacties kan vermijden. Of dit een berekende onderhandelingstactiek is om werknemers onder druk te zetten of een oprechte intentie om zich terug te trekken uit Manchester, blijft onduidelijk.
IAG’s geschiedenis met arbeidsverhoudingen
Het moederbedrijf van Aer Lingus, IAG, heeft een geschiedenis van agressieve arbeidsonderhandelingen. Vorig jaar manipuleerde de groep A321XLR-bestellingen als hefboom in gesprekken met piloten van Aer Lingus, wat de bereidheid suggereerde om drastische maatregelen te nemen om zijn doelstellingen te bereiken.
Onbeantwoorde vragen en potentiële resultaten
De timing van deze stap – met een opzegtermijn van minder dan drie maanden voorafgaand aan het zomerseizoen – is twijfelachtig. Het is mogelijk dat Aer Lingus van plan is de capaciteit terug te verplaatsen naar Ierland, maar de abrupte aard van het besluit roept zorgen op over de operationele planning en de impact op de klant.
De kern van het probleem is duidelijk: Aer Lingus lijkt zijn Manchester-vluchten te gebruiken als onderhandelingstroef bij arbeidsonderhandelingen en dreigt de dienstverlening stop te zetten, tenzij werknemers de voorwaarden accepteren. De onwil van de luchtvaartmaatschappij om met een ferme annuleringsaankondiging te komen, vergroot alleen maar de onzekerheid voor zowel reizigers als personeel.
De situatie benadrukt de complexe wisselwerking tussen operationele efficiëntie, arbeidsverhoudingen en strategische positionering binnen de luchtvaartsector. Als Aer Lingus dit plan doorvoert, zal het bedrijf waarschijnlijk kritiek krijgen op de manier waarop het met de situatie omgaat, terwijl het tegelijkertijd een boodschap aan het personeel stuurt dat er niet lichtvaardig concessies zullen worden gedaan.
